Aktualne zasady klinicznego i laboratoryjnego rozpoznawania atopowego zapalenia skóry i alergii pokarmowej u psów

Częstość występowania atopowego zapalenia skóry w całej Europie u psów ocenia się na około 10%, natomiast wśród świądowych chorób skóry psów atopia stanowi od 10 do 35% przypadków chorobowych. Według zeszłorocznych badań przeprowadzonych w wybranych lecznicach w Polsce psy z AZS stanowiły ponad 28% przypadków.

Kluczową rolę w postawieniu rozpoznania AZS odgrywa lekarz klinicysta, musi on połączyć dane z wywiadu, obserwowane objawy kliniczne i wyniki badań laboratoryjnych – sprawia to, że rozpoznanie atopii nie jest sprawą łatwą. Ze względu na coraz częstsze występowanie AZS bardzo ważne jest, by lekarze weterynarii umieli prawidłowo rozpoznawać tę chorobę. Artykuł ten podsumowuje aktualne zasady klinicznego i laboratoryjnego rozpoznawania atopowego zapalenia skóry u psów.

Atopowe zapalenie skóry jest przewlekłą, zapalną i nawrotową chorobą skóry, w której podstawowym objawem jest silny świąd. Zmiany cechują typowy obraz kliniczny i charakterystyczna lokalizacja zmian. W atopowym zapaleniu skóry – chorobie, w której występują uwarunkowania dziedziczne – obserwowanych jest wiele predyspozycji rasowych. Za typowy wiek, w którym u psów pojawiają się pierwsze objawy choroby, przyjmuje się okres od 6. miesiąca do 3. roku życia. Najbardziej istotnymi objawami klinicznymi atopii są silny świąd oraz występujące wraz z nim powikłania poświądowe w postaci otarć i przeczosów oraz liczne wtórne zapalenia skóry, np. bakteryjne, grzybicze, łojotokowe.

Świąd jest jednym z najbardziej charakterystycznych objawów i jest uważany za najistotniejsze kryterium diagnostyczne – pojawia się on jeszcze przed [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas