Badania profilaktyczne u starszych psów i kotów

Obserwowany wzrost średniej długości życia zwierząt domowych oznacza również coraz większy odsetek zwierząt starszych wśród pacjentów lecznic weterynaryjnych. Niepokoi jednak stosunkowo niska liczebność pacjentów z grupy zdrowych zwierząt w średnim wieku, mimo iż właśnie w tej grupie wskazane jest rozpoczęcie regularnych badań profilaktycznych, wykonywanych najpierw co roku, a później – co pół roku. Badania profilaktyczne u starszych psów i kotów mają na celu wczesne rozpoznanie czynników ryzyka predysponujących do określonych schorzeń, a także ukrytych dysfunkcji narządów, co pozwala na podjęcie stosownych działań zapobiegawczych i leczniczych.

Zwiększa to prawdopodobieństwo dłuższego życia bez objawów chorobowych oraz poprawia jakość życia w późnym wieku. Z punktu widzenia właściciela zwierzęcia wczesne rozpoczęcie leczenia często oznacza również niższe koszty oraz wyższą skuteczność samego leczenia.

Za wczesną profilaktyką przemawia ponadto fakt, iż wykonując badania laboratoryjne, uzyskuje się zawczasu indywidualne wartości referencyjne, dzięki czemu np. w przypadku rozwijającej się powoli niewydolności nerek wzrost stężenia kreatyniny można wykryć, zanim osiągnie ono wartość graniczną przedziału referencyjnego. Analizy laboratoryjne stanowią integralną, lecz nie najważniejszą część badań profilaktycznych. Amerykańskie Stowarzyszenie Klinik Weterynaryjnych (AAHA) oraz Amerykańskie Stowarzyszenie Lecznic Felinologicznych (AAFP) opublikowały specjalne zalecenia w tym zakresie (https://www.aahanet.org/Library/SeniorCare.aspx; http://www.catvets.com/guidelines/practice-guidelines/senior-care-guidelines).

Według danych pochodzących z USA przychody z profilaktyki stanowią nawet do 34% ogółu przychodów lecznic weterynaryjnych. Ok. 40% wykonywanych badań profilaktycznych generuje dalsze działania profilaktyczne i terapeutyczne.

W związku z koniecznością właściwego przygotowania zwierzęcia, a także ze względu na fakt, iż zarówno wywiad, jak i konsultacje są stosunkowo czasochłonne, zaleca się wcześniejsze ustalenie terminu badania, które można połączyć z indywidualnym zaproszeniem skierowanym do właściciela zwierzęcia. Z ankiety przeprowadzonej wśród uczestników naszych seminariów wynika jednak, iż rozwiązanie takie stosuje jedynie część gabinetów.

Kiedy zwierzę staje się seniorem?

W przypadku psów mianem seniora określa się zwierzę, które osiągnęło wiek stanowiący 75% średniej długości życia typowej dla danej rasy. Orientacyjnie można przyjąć, iż jest to wiek powyżej dziewięciu lat, a dla dużych ras – dwa lata wcześniej. Systematyczne badania profilaktyczne należy zacząć wykonywać na dwa lata przed osiągnięciem tego wieku.

U kotów natomiast wyróżnia się zwierzęta w średnim wieku (7-10 lat), grupę seniorów (11-14 lat) i zwierzęta stare (powyżej 15 lat).