Okiem behawiorysty – ból u zwierząt. Jak rozpoznawać ciche sygnały cierpienia u naszych pacjentów

Ból jest kompleksowym, wielowymiarowym doświadczeniem angażującym czynniki czuciowe i emocjonalne. Oznacza to, że stanowi on nieprzyjemne doznanie i powoduje u naszych pacjentów związane z nim cierpienie. Doświadczanie bólu nie poddaje się precyzyjnej anatomicznej, fizjologicznej lub farmakologicznej definicji. Jest subiektywną emocją, która może być modyfikowana przez doświadczenia takie jak: strach, pamięć czy stres.

Rozpoznawanie bólu u pacjentów weterynaryjnych jest szczególnie trudnym zadaniem z uwagi na:

• Niezdolność pacjenta weterynaryjnego do mówienia, która sprawia, że lekarz weterynarii nie może uzyskać informacji o charakterze bólu, jego lokalizacji i czasie trwania; dlatego źródłem informacji niezbędnych do oceny bólu u zwierząt są oznaki behawioralne oraz wiedza o potencjalnych przyczynach bólu.
• Ocenę behawioralną, która jest oceną zachowania, definiuje się jako postępowanie organizmu w danej chwili w odniesieniu do otoczenia, choć nie tylko, ponieważ ma to też swoje odniesienie do tego, kiedy, jak i gdzie zwierzę zachowuje się w określony sposób. Z uwagi na to analiza zachowania powinna odbywać się w naturalnym kontekście, a nie w izolacji czy w stresujących warunkach, jakie panować mogą w gabinecie weterynaryjnym.
• Atawistyczny mechanizm ukrywania bólu występujący u zwierząt, który jest dodatkowym czynnikiem utrudniającym rozpoznanie bólu u pacjenta weterynaryjnego. Zwierzę chore, cierpiące staje się łatwym łupem dla drapieżników, dlatego naturalnym zachowaniem dla niego jest ukrywanie bólu. Jest to naturalny mechanizm przetrwania, który sprawia, że szczególnie trudno zauważyć ból u pacjentów w [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas