Nagły przypadek – nagłe znieczulenie

Triage

W ciągu pierwszych kilkudziesięciu sekund po przyjęciu pacjenta w stanie nagłym dokonuje się oceny, czy jego życie jest zagrożone, czy nie. Taką ocenę określa się mianem „triage” i polega ona na określeniu stanu świadomości pacjenta, ocenie akcji oddechowej oraz wydolności układu krążenia. Dzięki temu możliwe jest podjęcie natychmiastowego leczenia.

W przypadku pacjentów po urazie należy wziąć pod uwagę (oprócz widocznych i zdiagnozowanych zaburzeń):

• uraz mięśnia sercowego,
• uraz płuc,
• obrażenia układu nerwowego,
• krwotok i zaburzenia krzepnięcia,
• urazy ortopedyczne.

Jaką metodę znieczulenia wybrać? 

Znieczulenie pacjenta w trybie nagłym może mieć na celu:

• zniesienie bólu (np. u pacjenta po wypadku komunikacyjnym),
• uspokojenie/poskromienie pacjenta w szoku, pacjenta niewspółpracującego do wykonania badania klinicznego i podjęcia dalszych decyzji – sedacja,
• zniesienie bólu, przy jednoczesnym uspokojeniu, czyli analgosedację,
• całkowite zniesienie świadomości oraz czucia, czyli znieczulenie ogólne.

To, jaka procedura anestezjologiczna zostanie wybrana do danego przypadku, zależy od wielu czynników, wśród których można wyróżnić:

• stopień świadomości pacjenta,
• rozległość obrażeń,
• czynności, którym ma zostać poddany poszkodowany pacjent (badanie kliniczne, badania dodatkowe – pobranie krwi, RTG, USG, zabieg operacyjny, inwazyjne lub nieinwazyjne procedury lecznicze, immobilizacja).

Ocena pacjenta przed sedacją, analgezją lub znieczuleniem ogólnym 

W zależności od pilności przypadku powinno się przeprowadzić wywiad z właścicielem, czy zwierzę jest obciążone jakimiś chorobami, uczuleniami oraz czy przyjmuje jakieś leki. Uzyskane informacje pozwolą dostosować protokół sedacji czy znieczulenia indywidualnie do pacjenta. Ten moment jest dobry do uświadomienia właściciela o tym, jakie ryzyko niesie ze sobą znieczulenie jego zwierzęcia, które wymaga nagłej interwencji. Właściciel powinien na piśmie wyrazić świadomą zgodę na znieczulenie i wykonanie danej procedury medycznej. W kwalifikacji pacjenta do znieczulenia posłużyć można się skalą Amerykańskiego Towarzystwa Anestezjologów. Zwykle będzie to znieczulenie w trybie „emergency”, więc do danej klasy ASA dodaje się „E”. (tab. 2)