Stopień powikłań po 214 kolejnych zabiegach TTA stosowanych w terapii zerwania więzadła krzyżowego przedniego

Korekcyjne osteotomie w ramach terapii urazów więzadła krzyżowego przedniego, takie jak zabiegi TPLO i TTA (1, 2), stały się ostatnio bardzo popularne. Obiektywna ocena różnych technik jest trudna z uwagi na brak prospektywnych badań z udziałem grup kontrolnych. Liczba powikłań po interwencji chirurgicznej daje jednak dobre możliwości porównawcze. Celem niniejszego badania była ocena skali powikłań po serii zabiegów TTA oraz wnioski na temat ich zapobiegania. Autorzy wyszli od hipotezy, że liczba powikłań po zabiegach TTA będzie podobna do liczby powikłań po zabiegach TPLO.

Aktualnie dostępne są doniesienia na temat skali powikłań po zabiegach TTA i TPLO. Na podstawie tych prac wyliczono skalę poważnych powikłań, definiowaną jako procent terapii wymagających ponownej interwencji chirurgicznej (3). Pierwsza publikacja na ten temat Slocuma w 1993 (2) dotyczy zabiegów TPLO oraz osteotomii klinowej kości piszczelowej (cranial tibial wedge osteotomy) i mówi o skali poważnych powikłań na poziomie 8,4%. Inni autorzy publikowali inną skalę poważnych powikłań: Stauffer (4) – 5,5%, Priddy (5) – 4%, Pacchiana (6) – 5% i Kloene (7) – 13,3%. Większość poważnych powikłań powodowana była przez urazy łąkotki, złamania kości piszczelowej, infekcje oraz zwichnięcia rzepki występujące jako następstwa zabiegu.

Niedawno opublikowano wyniki badań retrospektywnych na temat techniki TTA i skali poważnych powikłań według doniesień następujących autorów: Lafaver et al. (3) – 12,3%, Stein et al. (8) – 14%, Hoffmann et al. (9) – 18,5%, [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas