Znieczulenie pacjenta z niewydolnością krążenia

Określenie „niewydolność krążenia” charakteryzuje każde schorzenie, w przebiegu którego dochodzi do zmniejszenia ciśnienia tętniczego krwi, osłabienia jej ogólnego przepływu przez organizm, co doprowadza do zaburzenia perfuzji tkanek i narządów, które ze względu na niedobór tlenu i substancji odżywczych ulegają często nieodwracalnym uszkodzeniom. Niewydolność krążenia może wynikać z zaburzeń obwodowych oraz zaburzeń pochodzenia sercowego (1, 11). Ze względu na konieczność znieczulenia pacjentów zarówno pierwszej, jak i drugiej grupy, lekarz anestezjolog powinien być świadomy patofizjologii, leczenia i postępowania z różnymi przypadkami.

Niewydolność krążenia pochodzenia sercowego

Niewydolność serca jest definiowana jako niezdolność serca do pracy w funkcji pompy – czyli w taki sposób, aby rzut serca spełniał zapotrzebowanie tkanek na tlen i utrzymywał prawidłowe ciśnienie krwi. Przyczyny tego stanu można zakwalifikować jako:

1. niewydolność mięśnia sercowego (pierwotna i wtórna);
2. przeciążenie ciśnieniowe;
3. przeciążenie objętościowe;
4. upośledzenie wypełniania komór wtórnie do zmniejszonego powrotu żylnego lub nieprawidłowa podatność (ang. compliance) komór.

Pracując z pacjentami z tą przypadłością, należy pochylić się nad patofizjologią poszczególnych przyczyn. Niewydolność mięśnia sercowego to utrata jego kurczliwości, pierwotna (DCM) lub wtórna, na skutek różnych procesów chorobowych. Brak prawidłowej perfuzji aktywuje mechanizmy kompensacyjne – głównie polegające na retencji sodu i wody w organizmie pacjenta. Zwiększona objętość krwi początkowo utrzymuje objętość [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas