Zwłóknienie mięśni goleniowo-kulszowych u psa – diagnostyka oraz rehabilitacja na podstawie przypadku klinicznego

Etiologia

Dokładny mechanizm powstawania jest nieznany, możliwe jest podłoże genetyczne jako pojedyncze mutacje, lecz nie udowodniono dziedziczenia wady u owczarków niemieckich (2, 4, 8). Podejrzewano również pochodzenie immunologiczne (5). Sugerowano, że urazy mięśni ud mogą prowadzić w pierwszej kolejności do stanów zapalnych, obrzęków i wylewów krwi, w dalszej kolejności do włóknienia i blizn (2, 5). Rasami głównie predysponowanymi są: owczarki niemieckie, głównie samce, także owczarki belgijskie, dobermany, bernardyny (2, 4).

Schorzenie dotyka najczęściej psów pracujących, wyścigowych i sportowych (głównie ćwiczących agility) w wieku od 8 miesięcy do 8 lat, u których w aktywności występują nagłe i ostre obciążenia mięśni kulszowo-goleniowych (sprinty, skoki) (4, 5).

Skraca się funkcjonalna długość mięśni z powodu przykurczu tkanki bliznowatej w mięśniu – psy nie są w stanie w pełni wyprostować kończyny w stawach stępu, kolan i biodra (6). Schorzenie dotyczy głównie mięśni smukłego oraz półścięgnistego, natomiast może obejmować również mięsień półbłoniasty i dwugłowy (8).

Diagnostyka

Diagnostyka opiera się głównie o badanie kliniczne. Schorzenie dotyczy głównie młodych, dorosłych psów, z powoli rozwijającą się kulawizną i osłabieniem kończyn miednicznych, może występować jedno- lub obustronnie (2, 6, 8). Z wywiadu – w przeszłości nagła kulawizna kończyn miednicznych (np. po urazie), która przeszła w przeciągu kilku tygodni, często przy nagle zwiększonej aktywności fizycznej (4, 8).

Wtórne [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas