Białkomocz – algorytm postępowania diagnostycznego i terapeutycznego

Często lekarze klinicyści po odkryciu obecności białka w moczu, zwłaszcza jeżeli jest go niewiele, lekceważą problem i nie podejmują dalszej diagnostyki w tym kierunku. W rzeczywistości nawet śladowe ilości białka w moczu mogą być zwiastunem znacznego problemu klinicznego i powinny zaalarmować lekarza.

Obecność białka w moczu może mieć podłoże czynnościowe lub patologiczne. Czynnościowo białko w moczu można wykazać podczas gorączki (hipertermii) i/lub intensywnego wysiłki fizycznego. Zazwyczaj już dokładnie przeprowadzony wywiad i badanie kliniczne wystarczą do zdiagnozowania tego typu białkomoczu, dodatkową wskazówką jest niski stopień jego nasilenia i przejściowy charakter.

W przypadkach białkomoczu patologicznego istotne znaczenie ma określenie jego źródła.

1. Przednerkowy białkomocz jest rozpoznawany najczęściej przypadkowo. W tym typie do moczu przechodzą:
   
   • białko fizjologicznie obecne w surowicy, ale o patologicznie wysokim w niej poziomie (np. hemoglobina przy hemolizie lub mioglobina przy zapaleniu mięśni);
   • białko nieprawidłowe, o niskiej masie cząsteczkowej, takie jak na przykład zmienione jakościowo globuliny lub białko Bence’a-Jonesa. Białkomocz przednerkowy nazywany jest również nadmiarowym, ponieważ wydalanie białka jest większe niż jego reabsorpcja w kanalikach nerkowych. Nie wynika to z uszkodzenia struktur nerkowych, tylko ze znacznie podwyższonych poziomów konkretnych protein w surowicy.

2. Nerkowy białkomocz patologiczny związany jest z zaburzeniem funkcjonowania i/lub uszkodzeniem struktur nerek:
   
   [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas