Obrzęk płuc – etiologia, patomechanizm, diagnostyka i terapia

Obrzęk płuc definiowany jest jako patologiczna akumulacja płynów w przestrzeni pozanaczyniowej na obszarze płuc i rozwija się, gdy ich gromadzenie przekracza możliwości drenażu przez układ naczyń chłonnych (1). Z punktu widzenia patofizjologicznego za powstawanie obrzęku płuc odpowiedzialnych jest kilka mechanizmów (niekiedy występujących wspólnie), takich jak: zmniejszone ciśnienie onkotyczne osocza, przeciążenie łożyska naczyniowego płynami, zwiększona przepuszczalność naczyń krwionośnych i/lub niedrożność naczyń chłonnych (2) (tab. 1). Wskutek obecności płynów początkowo w tkance śródmiąższowej płuc, a następnie w pęcherzykach (w końcowej fazie nawet na obszarze drzewa oskrzelowego) dochodzi do upośledzenia wymiany gazowej i zwiększenia oporów w układzie oddechowym, co w konsekwencji prowadzi do sytuacji zagrożenia życia. Dopiero dotarcie do przyczyny i identyfikacja mechanizmu patofizjologicznego leżącego u podłoża obserwowanych u pacjenta objawów gwarantują sukces terapeutyczny.

Patofizjologia

Obecnie w medycynie funkcjonuje podział na kardiogenny (CPE – ang. cardiogenic pulmonary edema) i niekardiogenny (NCPE – ang. non-cardiogenic pulmonary edema) obrzęk płuc.

Częstym problemem w praktyce klinicznej jest obrzęk kardiogenny wynikający ze zwiększonego ciśnienia hydrostatycznego na obszarze lewego przedsionka, żył i kapilar płucnych, związanego z lewokomorową niewydolnością serca (3). Taki stan wynika najczęściej z chorób nabytych, takich jak choroba zwyrodnieniowa zastawek przedsionkowo-komorowych (DVD – ang. degenerative valve disease) lub kardiomiopatii rozstrzeniowej (DCM – ang. dilated cardiomyopathy), ale może [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas