Płyn w jamie opłucnowej u psów i kotów. Diagnostyka i ocena

Choroby powodujące gromadzenie się płynu w jamie opłucnej są dość częstą przyczyną zaburzeń oddechowych występujących u psów i kotów. Opłucna jest błoną surowiczą składającą się z dwóch blaszek: opłucnej płucnej (łac. pleura pulmonalis), pokrywającej tkankę płucną, a także opłucnej ściennej (łac. pleura parietalis), przylegającej do wewnętrznej powierzchni klatki piersiowej. Opłucną ścienną dzieli się zwyczajowo na części: żebrową, przeponową i śródpiersie. Obie blaszki oddziela przestrzeń wypełniona niewielką ilością płynu surowiczego, czyli jama opłucnej (łac. cavum pleurae). Obydwie blaszki pokryte są mikrokosmkami zwiększającymi odstęp między nimi i wytwarzają glikoproteiny zmniejszające tarcie. W procesie wchłaniania płynu z jamy opłucnej uczestniczy głównie opłucna ścienna. Ruch płynu w kierunku jamy opłucnej zależy od wielkości różnicy ciśnienia hydrostatycznego i onkotycznego między przestrzenią opłucnową a naczyniami opłucnej ściennej.

Do gromadzenia się płynu w jamie opłucnej dochodzi w takich sytuacjach jak:

1. wzrost objętości krwi krążącej w płucach lub wzrost ciśnienia w kapilarach opłucnej na skutek niewydolności krążenia;
2. spadek ciśnienia w jamie opłucnej w przypadku niedodmy płuca;
3. spadek różnicy stężenia białka między kapilarami opłucnej a płynem opłucnowym – hipoproteinemia lub obecność wysięku;
4. niewydolny drenaż limfatyczny opłucnej – najczęściej w wyniku nacieczenia nowotworowego (6, 7).

Diagnostyka obecności płynu – objawy kliniczne

Obecność płynu w jamie opłucnej stwierdza się na podstawie charakterystycznych objawów klinicznych i badań specjalistycznych – RTG, USG oraz torakocentezy.

Objawy kliniczne towarzyszące obecności płynu w jamie opłucnej powodowane są przez jego ucisk na zdrową tkankę płuc.

Jednym z pierwszych objawów jest nietolerancja wysiłku, następnie pojawiają się przyspieszony i spłycony oddech, kaszel, widoczna praca tłoczni brzusznej podczas oddychania, bardzo wyraźna duszność i wyczerpanie (4, 6).