Jak często odrobaczać psy i koty? Czy przeprowadzanie zabiegu co miesiąc to zbyt często?

Psy i koty są zwierzętami narażonymi na permanentny kontakt z pasożytami wewnętrznymi, spośród których wiele stanowi zagrożenie dla zdrowia zarówno zwierząt towarzyszących, jak i ich właścicieli. Znajomość cykli rozwojowych określonych endopasożytów pozwala opracować skuteczne schematy odrobaczania psów i kotów, a tym samym chronić zwierzęta przed rozwojem niejednokrotnie ciężkich chorób.

Profilaktyczne badania parazytologiczne kału oraz rutynowa profilaktyka przeciwpasożytnicza pozwalają kontrolować inwazje takich pasożytów jak m.in.: tasiemce, glisty oraz nicienie płucne, i przeciwdziałać im.

W grupie tasiemców gatunkami najczęściej atakującymi zwierzęta towarzyszące są Dipylidium caninum, Taenia spp. i Echinococcus granulosus. Ponieważ wszystkie tasiemce charakteryzują się złożonym cyklem rozwojowym, a do zarażenia nimi dochodzi poprzez połknięcie tkanek żywiciela pośredniego zawierających formę inwazyjną, na inwazje te najbardziej narażone są zwierzęta karmione surowym mięsem, podrobami lub swobodnie wychodzące i polujące.

Charakterystyka wybranych grup endopasożytów

Dipylidium caninum

Dipylidium caninum jest tasiemcem uzbrojonym. Zarażone nim koty i psy wraz z kałem wydalają pakiety jaj zawierające onkosfery. Cechą wyróżniającą tego tasiemca jest udział bezkręgowców, np. pchły lub wszoły, w rozwoju. Do zarażenia D. caninum dochodzi poprzez przypadkowe połknięcie stawonoga zarażonego formą inwazyjną tasiemca, w związku z czym profilaktyka tej inwazji powinna także obejmować zabezpieczanie zwierząt przed ektopasożytami. Omawiana tasiemczyca jest zoonozą (1, 2).

Taenia

Najliczniejszą grupa tasiemców [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas