Wybrane czynniki zakaźne i inwazyjne będące przyczyną biegunek psów

Z czym lekarze weterynarii spotykają się najczęściej w gabinetach weterynaryjnych?

Biegunka jest objawem klinicznym polegającym na zwiększeniu częstotliwości i/lub objętości oddawanego kału w połączeniu z jego istotnym rozrzedzeniem. Może wiązać się z nasileniem perystaltyki jelit, ze zwiększeniem płynności kału i objętości wypróżnień. Ze względu na to, że przyczyn biegunki może być wiele, w rozpoznaniu różnicowym należy brać pod uwagę różne czynniki, m.in.: czynniki zakaźne i inwazyjne, błędy żywieniowe, choroby metaboliczne, alergie pokarmowe, choroby jelit, zatrucia oraz choroby innych narządów (wątroby, trzustki, nerek), które również mogą prowadzić do rozwoju tego objawu.

Niewątpliwie czynniki zakaźne i inwazyjne stanowią istotną przyczynę biegunek psów, które mogą mieć podłoże wirusowe, bakteryjne lub pierwotniacze. Mogą także rozwinąć się w przebiegu inwazji płazińców i nicieni. Celem niniejszego artykułu jest przedstawienie parwowirozy, koronawirozy, giardiozy i kryptosporydiozy jako potencjalnych przyczyn biegunek u psów.

Parwowiroza psów

Parwowiroza jest chorobą psów i psowatych występującą na całym świecie. Jej przypadki są notowane szczególnie często w dużych skupiskach zwierząt, takich jak schroniska czy hodowle. Choroba może atakować psy w każdym wieku, jednakże infekcje o ciężkim przebiegu pojawiają się najczęściej u zwierząt w wieku pomiędzy 6. tygodniem a 6. miesiącem życia.

Psi parwowirus należy do rodziny Parvoviridae. Występuje on w różnych wariantach: CPV-2, CPV-2a, CPV-2b i CPV-2c, które wywołują objawy ostrego krwotocznego zapalenia jelit i zapalenia mięśnia sercowego.

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas