Analiza problemu łysienia u psów jako syndrom chorób dermatologicznych – przyczyny, postępowanie, studium przypadków

Łysienie (łac. alopecia) u psów to brak włosów na powierzchni skóry, na której w warunkach fizjologicznych włosy występują. Opisywanego zaburzenia nie należy mylić z przerzedzeniem włosów (hipotrychoza), jakie polega na występowaniu o ok. 30% mniejszej niż fizjologicznie liczby włosów.

Łysienie i/lub przerzedzenie należy traktować jako objaw kliniczny wielu chorób skóry zarówno o podłożu genetycznym, jak również dziedzicznym.

W przypadku zmian, których źródłem są choroby genetyczne, można zaobserwować dwa czynniki prowokujące łysienie: nieprawidłowe formowanie mieszków włosowych lub włosów w mieszku włosowym. Proces ten może rozpocząć się już podczas życia płodowego, jak również po urodzeniu – w tym drugim przypadku objawy łysienia pojawiają się nawet do trzeciego roku życia. W sytuacji łysienia na tle genetycznym, tj. po urodzeniu, właściciel zwykle nie jest w stanie zidentyfikować problemu w pierwszych tygodniach życia psa. Objawy łysienia pojawiają się w późniejszym etapie i dopiero wtedy budzą niepokój opiekuna.

Do chorób genetycznych u psów z objawem utraty włosów o opóźnionym charakterze należą:

• dysplazje mieszków włosowych skorelowane z rasą, np. dysplazja mieszków włosowych u psów Lagotto Romanolo,
• łysienie X – obecnie powszechny problem szpiców miniaturowych,
• sezonowe łysienie boków – występujące np. u buldogów angielskich, bokserów czy też sznaucerów w barwie sierści pieprz-sól,
• łysienie wzorzyste, typowe dla jamników.

[...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas