Badanie dopplerowskie naczyń wątroby

Badanie dopplerowskie oparte jest na zjawisku opisanym przez austriackiego astronoma i fizyka żyjącego w latach 1803-1853, Chrystiana A. Dopplera. Zjawisko to ma związek ze zmianą częstotliwości fali. W sytuacji, gdy źródło porusza się w kierunku obserwatora, fala pochodząca z tego źródła charakteryzuje się wyższą częstotliwością niż fala pochodząca ze źródła poruszającego się w kierunku od obserwatora. Ta różnica pomiędzy częstotliwością transmitowaną przez źródło a obserwowaną nazywana jest zmianą częstotliwości.

Sygnał dopplera, wchodzący w zakres ultrasonografii, wynika z przesunięcia w częstotliwości dźwięku, kiedy jego fale odbijają się od ruchomych elementów, którymi są elementy morfotyczne krwi. Kiedy ruch ma miejsce w kierunku do głowicy, częstotliwość powracającego echa jest wyższa niż częstotliwość echa emitowanego. Jeśli ruch ma miejsce w kierunku odwrotnym od głowicy – echo wykazuje niższą częstotliwość w porównaniu z częstotliwością fal emitowanych przez głowice. Różnicę pomiędzy częstotliwością rozchodzących się dźwięków a częstotliwością powracających ech określa się jako częstotliwość albo przesunięcie dopplerowskie. Różnica tych częstotliwości jest podstawą uzyskiwania obrazów dopplerowskich:

V = fd x c/2 x fe x cos Θ (1);

Gdzie:

V – prędkość przepływu krwi w naczyniu;
fd – częstotliwość dopplerowska;
fe – częstotliwość fali emitowanej przez przetwornik ultradźwiękowy;
c – prędkość rozprzestrzeniania się fal ultradźwiękowych w tkankach;
Θ – kąt pomiędzy kierunkiem przebiegu wiązki ultradźwiękowej a kierunkiem przepływu krwi (kąt insonacji).

Czemu służy badanie [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas