Badanie osadu moczu krok po kroku

Badanie osadu moczu powinno zawsze stanowić część badania ogólnego moczu u każdego pacjenta. Wynik stanowi cenną wartość diagnostyczną w przypadku chorób układu moczowego, a samo badanie, zaraz po morfologii krwi obwodowej i biochemii, jest najczęściej wykonywanym badaniem laboratoryjnym.

W zależności od laboratorium oraz potrzeb klinicznych w danej jednostce leczniczej ocena osadu moczu może odbywać się na różnych stopniach szczegółowości: poziom podstawowy, zaawansowany lub specjalistyczny. Wybór, na jakim poziomie będzie oceniany osad moczu, powinien również uwzględniać możliwości danego laboratorium, chociaż zalecane jest, aby wyniki były wydawane na poziomie co najmniej zaawansowanym, który obejmuje: jakościowe zróżnicowanie subpopulacji erytrocytów, identyfikację leukocytów, rozróżnienie komórek nabłonka, identyfikację rodzajów wałeczków, ocenę obecności bakterii i innych mikroorganizmów oraz pasożytów, różnicowanie kryształów, identyfikacja lipidów, pasm śluzu oraz artefaktów.

Przygotowanie moczu do oceny mikroskopowej

W celu uzyskania optymalnego zagęszczenia elementów upostaciowanych w osadzie rekomenduje się odwirowanie próbki o objętości 5-12 ml, przelewając mocz do probówki stożkodennej z widoczną skalą objętości. Należy pamiętać, aby przed napełnieniem probówki do wirowania delikatnie wymieszać mocz w pojemniku.

Wirowanie powinno odbyć się w określonych warunkach, tj. 400 x g (RCF, ang. relative centrifugal force, względna siła odśrodkowa) przez 5 minut. RCF można również obliczyć, korzystając z poniższego wzoru, w którym RPM oznacza liczbę obrotów na minutę, a „r” odległość między osią wirówki a dnem probówki.

RCF = [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas