Diagnostyka rentgenowska dysplazji stawów łokciowych u psów

Choroba wyrostka dziobiastego przyśrodkowego kości łokciowej

Radiograficzne uwidocznienie MCPD z całkowitą fragmentacją wyrostka dziobiastego przyśrodkowego kości łokciowej jest trudne.

Spowodowane jest to następującymi przyczynami:

• oddzieleniem małego fragmentu tego wyrostka,
• częściową jego fragmentacją, minimalnego stopnia przesunięciem fragmentu (-ów) wyrostka,
• lokalizacją oddzielonego fragmentu (-ów) pomiędzy głową kości promieniowej a nienaruszoną częścią wyrostka dziobiastego przyśrodkowego kości łokciowej.

Do zmian sugerujących chorobę wyrostka dziobiastego przyśrodkowego kości łokciowej widocznych na radiogramach zalicza się:

• nieregularny zarys wyrostka dziobiastego przyśrodkowego kości łokciowej,
• sklerotyzację okolicy wcięcia bloczkowego kości łokciowej,
• tworzenie się osteofitów na powierzchni: wyrostka łokciowego kości łokciowej, nadkłykcia przyśrodkowego kości ramiennej, doczaszkowo-bliższej części kości promieniowej i inkongruencję, która bierze udział w patogenezie tej choroby (ryc. 2a-b).

Wtórna choroba zwyrodnieniowa stawu łokciowego

Radiograficzne rozpoznanie choroby zwyrodnieniowej stawu łokciowego (ang. DJD –  degenerative joint disease) polega na uwidocznieniu zmian wytwórczych (egzostoz) w postaci osteofitów na krawędziach stawu oraz entezofitów w miejscu przyczepu ścięgien, więzadeł i torebki stawowej. Należy podkreślić, że bez względu na pierwotną przyczynę dysplazji stawu łokciowego lokalizacja zmian zwyrodnieniowych jest podobna. Do miejsc predylekcyjnych tworzenia się egzostoz w ED zalicza się:

• powierzchnię dogrzbietową wyrostka łokciowego kości łokciowej,
• część doczaszkową głowy kości promieniowej,
• brzeg doczaszkowy wyrostka dziobiastego przyśrodkowego kości łokciowej,
• powierzchnię doogonową krawędzi kłykcia bocznego kości ramiennej,
• sklerotyzację (stwardnienie) kości podchrzęstnej wcięcia bloczkowego kości łokciowej,
• powierzchnię przyśrodkową nadkłykcia przyśrodkowego kości ramiennej,
• krawędź przyśrodkową wyrostka dziobiastego przyśrodkowego kości łokciowej (ryc. 6).

Podsumowanie

Badanie rentgenowskie jest przydatne i powszechnie stosowane jako pierwsze z dostępnych metod diagnostycznych w rozpoznawaniu dysplazji stawów łokciowych u psów.