Diagnostyka zakażenia Giardia duodenalis u psów i kotów

Giardia duodenalis to pierwotniak należący do wiciowców. Jego miejscem pasożytowania jest jelito cienkie wielu gatunków zwierząt oraz ludzi. W jelitach pasożyty te umiejscawiają się na powierzchni komórek nabłonkowych. W literaturze opisane są również przypadki ich bytowania w drogach żółciowych, pęcherzyku żółciowym oraz przewodzie wyprowadzającym trzustki.

Jak wspomniano, G. duodenalis występuje u wielu gatunków i zakażenie nim opisane zostało między innymi u gryzoni, psów, kotów, świń, przeżuwaczy oraz u człowieka. Należy pamiętać, że zwykle u każdego gatunku zakażenie powodowane jest przez inny genotyp pasożyta. Genotypy te, określane inaczej grupami Mayrhofera, oznaczane są literami od A do G. Niektóre genotypy mogą występować u kilku gatunków, przez co możliwe są zakażenia międzygatunkowe. Inwazja może przenosić się nawet z człowieka na psa czy kota lub odwrotnie. Szczegółowe predyspozycje psów, kotów oraz ludzi do genotypów przedstawiono w tab. 1.

Do zakażenia dochodzi drogą pokarmową poprzez spożycie zainfekowanej wody lub pokarmu. Infekcja może przebiegać bezobjawowo lub powodować występowanie przewlekłej, nawracającej biegunki o ciastowatej konsystencji, z domieszką dużej ilości śluzu. Dodatkowo obserwuje się: brak łaknienia, wymioty, utratę masy ciała. Chorobie często towarzyszy senność, szczególnie u pacjentów z obniżoną odpornością oraz u młodych zwierząt (szczenięta/kocięta), u których doszło dodatkowo do zakażenia innymi czynnikami patogennymi.

Diagnostyka

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas