Infekcje układu oddechowego kotów – kiedy wykonać badanie PCR, a kiedy badanie bakteriologiczne

Infekcje dróg oddechowych kotów to częsty problem, przed jakim stają lekarze weterynarii w codziennej praktyce. Infekcje te przebiegają z różnorodnymi objawami klinicznymi: od łagodnej wydzieliny z nosa do zapalenia płuc o ciężkim przebiegu.

Zespół chorób górnych dróg oddechowych

Wyróżnia się pięć głównych czynników etiologicznych, które tworzą zespół chorób górnych dróg oddechowych (URTD, ang. feline upper respiratory tract disease complex). Czynniki te to: herpeswirus kotów typu 1 (FHV-1), kaliciwirus kotów (FCV), Chlamydia felis, Bordetella bronchiseptica i Mycoplasma felis. Patogeny te mogą powodować pojedyncze lub mieszane infekcje u chorych kotów.

Oprócz patogenów pierwotnych w przebiegu URTD mogą również wystąpić wtórne infekcje bakteryjne, szczególnie w przypadku ciężkiej lub przewlekłej choroby. Mogą one dodatkowo skomplikować obraz kliniczny i wymagać dodatkowych interwencji terapeutycznych.

Do wykrywania wirusów metodą z wyboru jest reakcja łańcuchowa polimerazy (PCR), natomiast patogeny bakteryjne można również identyfikować za pomocą hodowli bakteryjnej. Pośrednie wykrywanie patogenów za pomocą określania mian przeciwciał jest mniej odpowiednie, ponieważ wielu pacjentów jest zaszczepionych lub ma nieznany status szczepienia. Ponadto w przypadku ostrej infekcji przeciwciała mogą jeszcze nie zostać wykryte.

Według różnych badań większość infekcji górnych dróg oddechowych ma podłoże wirusowe (tj. FHV-1/FCV-1). Zakażenie FHV-1 zazwyczaj prowadzi do utajenia choroby na całe życie, a zakażone zwierzęta doświadczają nawracających infekcji, zwłaszcza w okresach stresu lub immunosupresji.

Ten materiał dostępny jest dla zalogowanych użytkowników.

Załóż konto i dołącz do grona użytkowników naszego portalu!

Zaloguj się Zarejestruj się

Chcesz mieć dostęp do wszystkich materiałów na portalu?

Wybierz subskrypcję