Mutacja BRAF V595E w raku przejściowokomórkowym u psów – nowa opcja diagnostyczna

Rak przejściowokomórkowy (ang. transitional cell carcinoma – TCC) jest najczęściej występującym nowotworem złośliwym dróg moczowych wśród psowatych. Jego etiologia jest prawdopodobnie wieloczynnikowa (18, 25). Odnotowano silną zależność pomiędzy rasą psa a ryzykiem zachorowania. W porównaniu z psami rasy mieszanej u terrierów szkockich ryzyko jest 21-krotnie wyższe, natomiast u: psów rasy eskimo, owczarków szetlandzkich, west highland white terrierów, keeshondów, samoyedów i beagli – 3-6-krotnie wyższe (12). Kilka badań wykazało również podwyższone ryzyko raka pęcherza u wykastrowanych samic i psów w porównaniu z niekastrowanymi psami tej samej płci (16, 19). Inne zidentyfikowane czynniki ryzyka to: otyłość, środki stosowane miejscowe przeciwko pchłom i kleszczom, środki do zwalczania komarów (13) i ewentualnie leczenie cyklofosfamidem (21, 30).

Najczęstsze objawy kliniczne u psów z rakiem przejściowokomórkowym to: bolesne oddawanie moczu, krwiomocz i częstomocz (4, 15, 19, 26). Innymi objawami klinicznymi, które także mogą pojawić się przy TCC, są: bolesne parcie, apatia, kulawizna i utrata masy ciała (20, 25).

W przeciwieństwie do ludzi, TCC u psów wykazuje najczęściej wysoki stopień złośliwości (14, 25). Według Knappa i wsp. (19) przerzuty do węzłów chłonnych i odległych narządów występowały odpowiednio u 16% i 14% psów w momencie rozpoznania, a 10% psów miało zarówno przerzuty do węzłów, jak i przerzuty odległe. Według Henry’ego (18) mediana czasu przeżycia zgłaszana dla prospektywnych badań klinicznych nigdy nie przekroczyła jednego roku, niezależnie od metody leczenia.

Rozpoznanie

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas