Ultrasonograficzna ocena węzłów chłonnych jamy brzusznej psa i kota

Ocena węzłów chłonnych stanowi istotny element badania ultrasonograficznego jamy brzusznej, który nie tylko dostarcza informacji na temat samego układu limfatycznego, ale pośrednio umożliwia także ocenę innych narządów jamy brzusznej. Interpretacja obrazu ultrasonograficznego węzłów chłonnych wymaga zarówno znajomości ich topograficznych oraz czynnościowych zależności z narządami, jak i wiedzy na temat jakościowych (strukturalnych) oraz ilościowych (metrycznych) cech, na których podstawie można wnioskować o charakterze limfadenopatii. W poniższym artykule zostały szczegółowo omówione wszystkie z powyższych elementów badania.

Prawidłowy obraz węzła chłonnego

Węzeł chłonny otoczony jest łącznotkankową torebką, która ultrasonograficznie przedstawia się jako gładka, cienka, hiperechogenna struktura oddzielająca miąższ narządu od okolicznych tkanek. Jej widoczność może być częściowo ograniczona w zależności od kąta padania wiązki ultradźwięków (9). Obrys węzła chłonnego powinien być wyraźny i gładki. Do wypukłej powierzchni węzła przeztorebkowo dochodzą naczynia limfatyczne doprowadzające (łac. vasa lymphatica afferentes), które są jednak nieuchwytne ultrasonograficznie. Histologicznie na przekroju podłużnym węzła można wyróżnić część: korową, przykorową oraz rdzenną.

Ultrasonograficznie warstwy te są zazwyczaj nierozróżnialne, choć czasem można zaobserwować różnicowanie na centralnie zlokalizowany rdzeń i usytuowaną obwodowo korę. Obraz miąższu prawidłowych węzłów chłonnych jest zwykle jednorodnie drobnoziarnisty o echogeniczności nieznacznie wyższej, zbliżonej lub niższej do okolicznego tłuszczu. Zwłaszcza w przypadku sond [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas