Endoskopia w rozpoznawaniu chorób przewodu pokarmowego psów przebiegających z przewlekłymi wymiotami

Przypadek 2

Opis zwierzęcia: pies, samiec, sznaucer średni, 12 lat.

Wywiad i badanie kliniczne: od około 3 miesięcy okresowe wymioty, najczęściej kilka godz. po posiłku, podbarwione żółcią, czasem z domieszką krwi. Zmienny apetyt. Cechy nieznacznego odwodnienia.

Badania laboratoryjne krwi: hematologiczne: WBC – 11,9 G/l, RBC – 6,17 T/l, HGB – 11,2 mmol/l, HCT – 0,58 l/l, PLT – 603 G/l, limfocyty – 5,4 G/l (45,7%), monocyty – 3,9 G/l (32,4%), granulocyty – 2,6 G/l (21,9%); biochemiczne: ALT – 39 U/l, AST – 22 U/l, mocznik – 5,1 mmol/l, kreatynina – 73 µmol/l.

Badanie ultrasonograficzne jamy brzusznej: narządy jamy brzusznej bez widocznych zmian patologicznych.

Badanie endoskopowe: błona śluzowa przełyku w części piersiowej zaczerwieniona i obrzęknięta, dolny zwieracz przełyku zamknięty, błona śluzowa całego żołądka silnie zaczerwieniona i obrzęknięta, w trzonie żołądka widoczna zmiana rozrostowa o nierównej powierzchni, krucha, konsystencji miękkiej (ryc. 3, s. 56), zwieracz odźwiernika zamknięty.

Badanie histopatologiczne wycinków błony śluzowej: rak gruczołowy produkujący śluz (adenocarcinoma mucinosum). Badanie na obecność śluzu (mucykarmin): dodatnie (+) (ryc. 8 i 9, s. 56).

Przypadek 3

Opis zwierzęcia: pies, samiec, owczarek niemiecki, 8 lat.

Wywiad i badanie kliniczne: od 3 tyg. okresowe wymioty, zmienny apetyt.

Badanie radiologiczne: ciało obce cieniujące w żołądku (ryc. 4, s. 56).

Badanie endoskopowe: w trzonie żołądka widoczny kamień, który usunięto za pomocą koszyczka do usuwania ciał obcych (ryc. 5, 6, s. 56)

W oparciu o powyższe opisy przypadków klinicznych potwierdzono wysoką przydatność badania endoskopowego w rozpoznawaniu chorób przewodu pokarmowego małych zwierząt, przebiegających z objawami przewlekłych wymiotów. Wykazano ponadto, że nierzadko jest to jedyna metoda diagnostyczna, która pozwala na ustalenie etiologii przewlekłych wymiotów. W przypadku obecności ciał obcych endoskopia może być wykorzystywana do ich usuwania. Badanie histopatologiczne pobranych podczas wziernikowania wycinków błony śluzowej precyzuje diagnozę, co wpływa na ukierunkowanie leczenia i rokowanie.