Ginekologia i położnictwo psów. Diagnostyka i terapia Suka w trakcie porodu

Czy występuje zagrożenie życia suki i płodów?

Zasadniczo należy możliwie szybko ustalić, czy istnieje zagrożenie życia suki i płodów. Jeśli tak, trzeba skrócić lub natychmiast przerwać badanie położnicze i podjąć postępowanie ratujące życie. W przypadku wystąpienia wstrząsu u suki należy w pierwszej kolejności podać jej płyny we wlewie kroplowym, a dopiero potem oceniać żywotność płodów. Jeśli szczenię tkwi w tylnych drogach rodnych, trzeba je najpierw wydobyć, a dopiero potem przeprowadzić wywiad.

Szczególne aspekty postępowania diagnostycznego

Częste błędy

• Choć suka nie znajduje się w trakcie porodu, lekarz przyjmuje, że jest w fazie intra partum. Nie wolno zapominać, że upłynięcie określonego czasu od krycia nie jest równoznaczne z tym, że suka znajduje się w trakcie porodu.
• Podjęcie próby leczenia zachowawczego w sytuacji, w której wskazane byłoby raczej wykonanie cięcia cesarskiego.
• Decyzję o rodzaju pomocy porodowej powinno się podejmować na podstawie wyników badań, a nie życzeń właściciela.
• Udzielenie właścicielowi niedostatecznych wyjaśnień i niepełna dokumentacja.

Badanie ogólne

Przy dłużej trwającej zachowawczej pomocy porodowej konieczne jest kilkukrotne kontrolowanie częstości uderzeń serca i oddechów oraz wewnętrznej temperatury ciała suki, aby na bieżąco oceniać, czy zwierzę zniesie dalsze obciążenie spowodowane porodem. Jeśli po udzieleniu zachowawczej pomocy porodowej zapadnie decyzja o cesarskim cięciu, należy przeprowadzić przedoperacyjne badanie ogólne, aby ocenić ryzyko operacji i narkozy.

Badanie położnicze i/lub dalsze badania

W czasie porodu stan suki i płodów może ulec zmianie. Ustalona podczas badania położniczego częstość uderzeń serca płodów powyżej 180 uderzeń na minutę, co stanowi korzystne kryterium ich żywotności, w trakcie porodu może się wyraźnie zmniejszyć z powodu niedotlenienia wewnątrzmacicznego.

W czasie długiego porodu należy powtórnie oceniać stan suki i płodów, aby sprawdzić, czy początkowa decyzja o rodzaju postępowania terapeutycznego jest prawidłowa. Po przeanalizowaniu wielu przypadków okazało się, że u ponad 50% suk z ciężkim porodem, którym najpierw udzielano zachowawczej pomocy porodowej, konieczne było późniejsze cięcie cesarskie.