Powikłania sercowo-naczyniowe chorób nadnerczy

Objawy niewydolności serca mogą wynikać nie tylko z chorób organicznych serca, takich jak wady wrodzone i nabyte, lecz także z chorób ogólnoustrojowych. Jedną z dziedzin nierozerwalnie związanych z kardiologią jest endokrynologia. Układ hormonalny ma bezpośredni oraz pośredni wpływ na modulowanie wielu szlaków, oddziałuje również na autonomiczność układu sercowo-naczyniowego. Kliniczne objawy niewydolności serca mogą być skutkiem niedoboru lub nadmiaru hormonów, które wpływają na funkcje kardiomiocytów, właściwości komórek mięśni gładkich oraz aktywność układu renina – angiotensyna – aldosteron (RAAS). Zaburzenia te mogą przyczyniać się do rozwoju nadciśnienia tętniczego, co z kolei prowadzi do uszkodzeń tkanek docelowych (TOD, ang. target organ damage).

Niniejszy artykuł ma na celu przybliżenie skomplikowanych zależności między układem sercowo-naczyniowym a układem endokrynologicznym na przykładzie nadnerczy.

Funkcja nadnerczy

Nadnercza to parzyste gruczoły zbudowane z kory i rdzenia. Kora, która stanowi większość narządu, składa się z trzech warstw, z których każda produkuje charakterystyczne dla siebie hormony: warstwy kłębkowatej odpowiedzialnej za wytwarzanie mineralokortykoidów, warstwy pasmowatej produkującej glikokortykosteroidy oraz warstwy siatkowatej odpowiadającej za syntezę androgenów i glikokortykosteroidów (1).

Zaburzenia funkcji nadnerczy mogą wynikać zarówno z nadmiaru, jak i z niedoboru glikokortykosteroidów, mineralokortykoidów czy katecholamin. Choroby nadnerczy wpływają na układ krążenia w sposób pośredni lub bezpośredni, powodując szereg powikłań sercowo-naczyniowych (2).

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas