Nowotwory okołoodbytowe

Nowotwory okołoodbytowe – diagnostyka, cytologia, rozpoznawanie i opis przypadku

Gruczoły okołoodbytowe są zmodyfikowanymi gruczołami łojowymi, które występują u psów w różnej lokalizacji, m.in.: w skórze otaczającej pierścień odbytu, na skórze ogona (gdzie tworzą tzw. tarczkę ogona), w okolicy napletkowej, okolicy pachwin, doogonowych obszarach gruczołu sutkowego u samic, na grzbiecie, szczególnie w okolicy krzyżowej.

Gruczoły okołoodbytowe nazywane są inaczej hepatoidalnymi ze względu na charakterystyczne ułożenie komórek w formie skupisk/zrazików. Testosteron jest hormonem, który reguluje ich proliferacje, dojrzewanie i funkcjonowanie.

Zatoki przyodbytowe są uchyłkami skóry zlokalizowanymi pomiędzy zewnętrznym i wewnętrznym zwieraczem odbytu. Ich ujścia znajdują się na granicy skóry odbytu i błony śluzowej (na „godzinie 4 i 8”). Przewody wyprowadzające tych zatok oraz same zatoki są wysłane nabłonkiem wielowarstwowym płaskim rogowaciejącym oraz są bogate w gruczoły apokrynowe.

Rak zatok przyodbytowych (AGASAC, ang. apocrine gland anal sac adenocarcinoma)

Rak zatok okołoodbytowych wywodzi się z apokrynowych gruczołów zatok okołoodbytowych. Jest to nowotwór, złośliwy, stanowiący około 2% wszystkich nowotworów skóry, natomiast spośród wszystkich nowotworów okołoodbytowych stanowi 17%. Pozostałe nowotwory w tej okolicy obejmują gruczolaka i gruczolakoraka okołoodbytowego, raka płaskonabłonkowego oraz czerniaka złośliwego.

Nowotwór ten występuje najczęściej u psów w średnim i starszym wieku (9-11 lat), a predyspozycja rasowa występuje wśród: cocker spanieli angielskich, owczarków niemieckich, golden retriverów, malamutów i jamników.

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas