Konsekwencje błędów żywieniowych. Jak im zapobiegać?

Częste zmiany karmy

Warto też podkreślić, że zmiany czy urozmaicenia sposobu żywienia nie powinny być gwałtowne. Wprowadzanie nowej diety musi odbywać się stopniowo. Przez pierwszy tydzień należy systematycznie zwiększać udział nowej karmy, dzięki czemu unikamy drastycznych zmian, a przewód pokarmowy ma możliwość dostosowania ilości i rodzaju soków trawiennych do nowego pokarmu. Dopiero po około dwóch miesiącach możemy obiektywnie ocenić wpływ danego sposobu żywienia na zwierzę.

Jeśli pies wypróżnia się prawidłowo i regularnie, nie ma wahań masy ciała, ma zdrową skórę i sierść, apetyt oraz jest aktywny – najprawdopodobniej świadczy to o właściwie dobranej diecie. Zbyt częste zmiany karmy (np. co miesiąc) mogą prowadzić do zaburzeń pokarmowych. Zatem jeśli nie pojawia się wyraźny powód (np. niestrawność czy apatia), nie ma uzasadnienia do zmiany sposobu żywienia i warto utrzymać stabilną dietę przynajmniej przez kwartał. Nagłe i częste zmiany karmy, zarówno u psów, jak i kotów, prowadzą do zachwiania równowagi mikroflory jelitowej oraz do wystąpienia zaburzeń trawienia i wchłaniania.

Nie ma dowodów na to, by psy wymagały urozmaiconej diety. Wręcz odwrotnie – analiza pożywienia wilków wskazuje na jego monotonię, co oznacza, że pies nie ma wytworzonych instynktownych zachowań zmiany pożywienia, w odróżnieniu od człowieka. Stwierdzono, że psy i koty są wrażliwe na zawartość makroskładników i pokarm spełniający ich wymagania jest długotrwale preferowany.

Rolą lekarza czy technika weterynarii jest uświadomienie właścicieli psów i kotów, że urozmaicenie żywienia powinno się właściwie rozumieć. Wielu opiekunów jest przekonanych, że posiłki przygotowane w domu są bardziej zróżnicowane niż „monotonna” karma gotowa. Często zdarza się także, że karmy komercyjne „uzupełniane” są resztkami z obiadu. Tymczasem produkt pełnoporcjowy zawiera kilka wzajemnie uzupełniających się surowców, zapewniając różnorodność w homogennie wyglądającej dawce.