Konsekwencje błędów żywieniowych. Jak im zapobiegać?

Ciągły dostęp do pokarmu

W przypadku kotów często wybierany jest model żywienia ad libitum – kot zazwyczaj sam reguluje ilość pobieranego pokarmu, więc może mieć do niego stały dostęp. Problemy mogą jednak pojawić się na przykład u kotów kastrowanych, gdzie ze względu na zmiany hormonalne po wykonanym zabiegu zwierzę zaczyna mieć większy apetyt i przybierać na masie. W takim przypadku zaleca się rozdzielenie kotu jedzenia na kilka posiłków (najlepiej, aby było ich przynajmniej cztery).

Podczas nieobecności opiekuna można podać karmę w zabawce interaktywnej zamiast w misce. W przypadku psów stały dostęp do pożywienia nie jest pożądany. Aby wytworzyć prawidłowe nawyki żywieniowe, po określonym czasie (15-30 min) zabiera się miskę – niezależnie od tego, czy pies zjadł całą porcję, czy nie (taka metoda ma wiele zalet, m.in. zapobiega wykształceniu u psa zwyczaju wybrzydzania czy minimalizuje ryzyko skażenia mikrobiologicznego i utleniania się składników pokarmowych z pożywienia). Ważne jest konsekwentne przestrzeganie stałych pór karmienia i podawania stałej ilości karmy.

Warto wspomnieć, że wyprowadzanie psa na intensywny spacer (bieganie, aportowanie) bezpośrednio po spożyciu przez niego obfitego posiłku może skutkować skrętem żołądka ze wszystkimi jego konsekwencjami – aż do śmierci zwierzęcia włącznie. Dotyczy to szczególnie ras dużych, tj.: dogów, owczarków, sznaucerów olbrzymów czy bassetów. Aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia skrętu żołądka u predysponowanych ras, powinno się podawać niewielkie posiłki, co najmniej godzinę po wysiłku fizycznym.

Podsumowanie

Do najczęściej popełnianych błędów w żywieniu psów należą: nieprawidłowe dopasowanie wartości energetycznej dawki pokarmowej do zapotrzebowania, źle zbilansowana dieta (przyczyna niedoborów składników odżywczych), brak urozmaicenia diety domowej oraz nadmierne stosowanie przekąsek czy resztek ze stołu. Także stała ekspozycja pokarmu (szczególnie mokrego) jest niekorzystna, zarówno z punktu widzenia zachowań pokarmowych, jak i ubytku wartości odżywczych produktu.

Ważną rolą lekarzy i techników weterynarii jest przekazywanie wiedzy także w ramach profilaktyki żywieniowej lub kierowanie klientów do rzetelnych źródeł informacji. Jest to ważne dla właścicieli, a w szczególności dla hodowców psów, ponieważ zazwyczaj właśnie oni udzielają przy sprzedaży szczeniąt porad i wskazówek żywieniowych nowym opiekunom.

Piśmiennictwo dostępne w redakcji

mgr Karolina Hołda
dr hab. Robert Głogowski
Katedra Szczegółowej Hodowli Zwierząt
Wydział Nauk o Zwierzętach
Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie