Kot wegetarianin – czy jest to możliwe?

Zapotrzebowanie na witaminy u kotów domowych

U kotów niezmiernie ważne jest dostarczenie takich witamin, jak: A, B₆ i B₁₂, D.

Koty są jedynymi na świecie ssakami, które nie przekształcają beta-karotenów w witaminę A. Zwierzęta te wymagają zatem dostarczenia tej witaminy w formie wstępnie przetworzonej – w produktach pochodzenia zwierzęcego ma ona postać octanu bądź palmitynianiu retinolu (estru). W jelicie cienkim związek ten ulega przemianie do retinolu.

Charakterystyczną cechą kociego metabolizmu związaną z witaminami jest bardzo niskie przekształcanie tryptofanu w niacynę (12). Witamina PP u kotów powinna być dostarczana egzogennie, ponieważ synteza endogenna, u innych zwierząt spełniająca zapotrzebowanie, u kotów jest niewielka. Tryptofan trafiający z pożywieniem przekształcany jest prawie w całości do kwasu glutaminianowego i włączany w przemiany energetyczne organizmu. Kwas nikotynowy powstaje z niego w niewielkich ilościach. Źródłem witaminy PP są głównie produkty zwierzęce, w roślinach jej zawartość jest o wiele niższa.

Niezwykle ważna jest witamina B₁₂, znajdująca się tylko i wyłącznie w produktach pochodzenia zwierzęcego (wątroba, nerki, serca, ryby, skorupiaki, sery, jaja). Jej głównym składnikiem jest kobalt, stąd inna nazwa tego związku – kobalamina. Jest on kofaktorem enzymu przeprowadzającego proces powstania bursztynylo-CoA z L-metylomalonylo-CoA w cyklu Krebsa. Co za tym idzie – uczestniczy w metabolizmie węglowodanowym organizmu. Niedobory tej witaminy manifestują się wieloma neurologicznymi objawami, których przyczyną jest demielinizacja włókien: drętwienie kończyn, mrowienie, w cięższych przypadkach niezborność ruchowa, apatia, śpiączka.

U kotów obserwuje się niski poziom 7-dehydrocholesterolu – związku, który jest prowitaminą D₃. Pod wpływem światła powstaje z niego aktywna forma tej witaminy. U kotów proces ten jest przeprowadzany w niewielkim stopniu, dlatego ważne jest dostarczenie tej witaminy. Źródłem pokarmowym cholekacyferolu są ryby (łosoś, dorsz, tuńczyk, śledź).

Podsumowanie

Jak wykazał powyższy artykuł, koci metabolizm zasadniczo różni się od naszego. Kot, jako zwierzę obligatoryjnie mięsożerne, nie przetrwałby na diecie złożonej z warzyw, owoców czy choćby samych produktów pochodzenia zwierzęcego. Należy o tym pamiętać i nie przystosowywać kota do naszych zwyczajów żywieniowych.