Lekarzu weterynarii, zadbaj o swoją markę – czyli ®ealna ochrona niematerialnych dóbr

Czym jest marka? Mówiąc o marce przedsiębiorstwa, często – nieprawidłowo – ma się na myśli jego renomę, a więc wysoką ocenę świadczonych przez nie usług lub oferowanych towarów. Tymczasem marką określa się nazwę, symbol, znak graficzny lub też często ich kombinację, stworzoną w celu oznaczenia i – co istotne – odróżnienia własnych produktów lub usług od innych produktów czy usług konkurencyjnych. Na markę zatem najczęściej składają się części werbalna i niewerbalna. Pierwszą z nich stanowi tzw. „firma”, potocznie – nieprawidłowo – określana „nazwą” (zaś przez pojęcie „firmy” potocznie, choć błędnie, rozumie się materialne składniki przedsiębiorstwa – takie jak: biuro, gabinet, zakład produkcyjny czy usługowy). Część niewerbalna zaś to symbol, zwany także logo lub logotypem.

Logo jest więc niewerbalną składową marki, będącą graficznym przedstawieniem przedsiębiorstwa lub oferowanego przezeń produktu czy usługi. Niejednokrotnie jest kluczowym elementem pozwalającym na ich wizualną identyfikację. To właśnie logo umożliwia najszybszą i najprostszą komunikację z odbiorcami, a zarazem potencjalnymi klientami. Wiele przedsiębiorstw, produktów lub usług często rozpoznajemy po ich logotypach.

Czy zakład leczniczy dla zwierząt może posiadać logo?

Zgodnie z polskim prawem zakład leczniczy dla zwierząt winien przede wszystkim posiadać tradycyjne i znane wszystkim lekarzom weterynarii oraz ich klientom oznaczenie symbolem Krajowej Izby Lekarsko-Weterynaryjnej, tj. węża Eskulapa wijącego się po literze „V” wraz z napisem „LEKARZ WETERYNARII” (1). Nie jest to jednak logo, które mogłoby zostać niejako „zawłaszczone” przez konkretnego lekarza weterynarii. Jest to symbol całego środowiska lekarsko-weterynaryjnego, stanowiący oznaczenie przynależności do samorządu zawodowego i komunikujący, że w miejscu tak oznaczonym świadczone są usługi weterynaryjne przez osobę posiadającą prawo wykonywania tego zawodu. Symbol ten jest zatem również formą komunikacji z odbiorcami usług wykonywanych w zakładzie leczniczym dla zwierząt, jednakże o szerszym znaczeniu niż indywidualny logotyp, a nawet o zgoła odmiennej funkcji.

Symbol Krajowej Izby Lekarsko-Weterynaryjnej z jednej strony wyróżnia lekarzy weterynarii spośród grona innych wolnych zawodów, z drugiej jednak – unifikuje wszystkich członków samorządu lekarsko-weterynaryjnego. Z kolei zadaniem logotypu jest indywidualizowanie konkretnego zakładu leczniczego dla zwierząt w gronie pozostałych. W świetle obowiązującego lekarzy weterynarii ustawowego zakazu reklamy charakterystyczna firma (potocznie – „nazwa”) ZLZ-tu, w połączeniu z zapadającym w pamięć logotypem, może zbudować rozpoznawalną markę lekarza weterynarii i jego zakładu.