Zatrucie glikolem etylenowym – realne zagrożenie dla psów i kotów

Glikol etylenowy (GE) to związek o najsilniejszym działaniu toksycznym (sam w sobie nie wykazuje dużej toksyczności, natomiast bardzo toksyczne są jego metabolity) z grupy alkoholi dwuwodorotlenowych, do której zalicza się też: glikol dietylenowy, glikol propylenowy i glicerol. Jest on popularnym składnikiem płynów niezamarzających stosowanych w chłodnicach samochodowych, instalacjach grzewczych, chłodniczych i klimatyzacyjnych. Do zatrucia tym związkiem u ludzi dochodzi najczęściej wskutek przypadkowego (np. po wypiciu alkoholu niewiadomego pochodzenia) lub celowego spożycia (np. płynu do chłodnic samochodowych przez osoby uzależnione od alkoholu, jak również przez potencjalnych samobójców). (1, 5, 8). Z kolei psy i koty zwykle spożywają płyn, który wyciekł z chłodnicy bądź z instalacji, albo też wypijają go wraz z wodą spuszczoną z instalacji, do której wlano glikolem (częste zagrożenie w domkach letniskowych w miesiącach wczesnowiosennych) (5, 7). W literaturze opisano również przypadek zatrucia glikolem etylenowym u psa, który spożył kulki z farbą stosowane do gry w paintball (2).

Śmiertelność u kotów po spożyciu GE sięga 96-100%, zaś u psów – 59-70%. Dawka śmiertelna glikolu etylenowego wynosi odpowiednio 1,4 ml/kg m.c. u kotów oraz 4,4-6,6 ml/kg m.c. u psów (1, 5).

Przebieg zatrucia

W tab. 1 przedstawiono najczęściej obserwowane objawy kliniczne obserwowane u zwierząt, które uległy zatruciu glikolem etylenowym. Warto jednak pamiętać, że sugerowany podział na III fazy zatrucia (1-4 godziny, 4-7 godzin i 8-48 godzin od [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników, którzy są lekarzami weterynarii
lub posiadają wykupioną subskrypcję.

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas