Nieswoiste zapalenie jelit – aktualny problem w gastroenterologii kotów

Objawy kliniczne nieswoistego zapalenia jelit u kotów

Objawami klinicznymi występującymi w przebiegu nieswoistego zapalenia jelit u kotów są: wymioty (o różnym charakterze – żółcią, pieniste, treścią pokarmową, krwawe), biegunka, utrata masy ciała, zmniejszenie apetytu, brak apetytu lub żarłoczność, smolisty kał, obecność świeżej krwi w kale, obecność śluzu w kale, spadek aktywności, zwiększona częstość oddawania kału oraz bolesne oddawanie kału. Należy podkreślić, że rodzaj występujących objawów klinicznych jest uzależniony od miejsca występowania choroby w przewodzie pokarmowym, tzn. czy dotyczy ona tylko jelita cienkiego, czy dotyczy tylko jelita grubego, czy też dotyczy obydwu tych odcinków przewodu pokarmowego. Jednak na podstawie wyłącznej oceny występujących objawów klinicznych nie można w 100% określić, w którym odcinku przewodu pokarmowego rozwinęło się IBD.

W przypadku, gdy nieswoistemu zapaleniu jelit towarzyszy przewlekłe zapalenie przewodów żółciowych i zapalenie trzustki, dodatkowo mogą pojawić się: żółtaczka, bolesność jamy brzusznej, wodobrzusze, gorączka lub hipotermia. Na podstawie badań przeprowadzonych u kotów z nieswoistym zapaleniem jelit można stwierdzić, że wymioty i utrata masy ciała są najczęstszym objawem klinicznym występującym w przypadku IBD rozwijającego się w jelicie cienkim, podczas gdy obecność świeżej krwi w kale jest najczęstszym objawem klinicznym występującym w przypadku IBD rozwijającego się w jelicie grubym (1, 3, 4, 8, 10, 13, 19, 20).

Postępowanie diagnostyczne

Rozpoznawanie nieswoistego zapalenia jelit u kotów polega na wykluczeniu wszystkich potencjalnych chorób wywołujących podobne objawy kliniczne do tych występujących przy IBD.

Dokonuje się tego na podstawie:

• informacji uzyskanych z wywiadu,
• wyniku badania klinicznego,
• wyników badań laboratoryjnych krwi (morfologiczne i biochemiczne),
• wyników technik obrazowych, takich jak: badanie radiologiczne i ultrasonograficzne jamy brzusznej, badanie endoskopowe przewodu pokarmowego,
• wyników badania histopatologi­cznego.

Należy podkreślić, że postępowanie diagnostyczne wykorzystywane do diagnostyki nieswoistego zapalenia jelit jest dużym wyzwaniem dla lekarza weterynarii i bardzo często wymaga dużego zaangażowania, jest procesem pracochłonnym i wymaga zastosowania wielu badań dodatkowych.

Biorąc to wszystko pod uwagę, aby rozpoznać nieswoiste zapalenie jelit, w postępowaniu diagnostycznym należy ustalić następujące fakty:

1. obecność objawów ze strony przewodu pokarmowego utrzymujących się co najmniej przez okres trzech tygodni,
2. wyeliminowanie wszystkich potencjalnych zaburzeń powodujących objawy związane z przewodem pokarmowym,
3. obecność zmian histopatologicznych wskazujących na zapalenie jelit (7, 10, 11, 15, 19, 20).