Nieswoiste zapalenie jelit – aktualny problem w gastroenterologii kotów

Wywiad

W wywiadzie należy ustalić: rodzaj występujących objawów klinicznych oraz czas ich trwania, rodzaj podawanego pożywienia (rodzaj karmy: bytowa komercyjna, jedzenie domowe, dieta weterynaryjna, dieta przygotowana przez dietetyka weterynaryjnego, dodatek smakołyków dla zwierząt, dodatek jedzenia „ze stołu”, nawyki żywieniowe zwierzęcia, np.: podgryzanie różnych roślin, podkradanie jedzenia oraz sposób karmienia), rodzaj zastosowanego leczenia (rodzaj stosowanych leków i suplementów, czas ich podawania oraz zastosowane dawki) oraz reakcję na zastosowane leczenie (7, 10, 15, 20).

Badanie kliniczne

W badaniu klinicznym u kotów z nieswoistym zapaleniem jelit można stwierdzić wychudzenie różnego stopnia oraz zły stan okrywy włosowej. Podczas omacywania jamy brzusznej kotów z IBD można stwierdzić: pogrubione pętle jelit i przelewającą się w nich płynną treść, powiększone węzły chłonne krezkowe oraz bolesność. W przypadku długotrwałego przebiegu choroby można dodatkowo stwierdzić bladość błon śluzowych związaną z anemią, której przyczynami mogą być: niedobór witaminy B12, zaburzenia wchłaniania składników pokarmowych i wyniszczenie zwierzęcia lub zażółcenie błon śluzowych związane ze współistniejącym zapaleniem dróg żółciowych. Należy podkreślić, że pogrubienie pętli jelit i limfadenopatia węzłów chłonnych krezkowych nie są specyficznymi objawami klinicznymi wskazującymi na nieswoiste zapalenie jelit i mogą występować w innych enteropatiach, np. w przypadku chłoniaka przewodu pokarmowego. Natomiast bolesność jamy brzusznej stwierdzana u kotów z IBD najczęściej wynika z współistniejącego zapalenia przewodów żółciowych i/lub zapalenia trzustki (7, 8, 10, 17, 20).