Opieka anestezjologiczna nad pacjentem kardiologicznym – cz. II

Pomiar ciśnienia krwi

Ciśnienie krwi można określić dwoma sposobami, tj.: bezpośrednio, czyli za pomocą inwazyjnego pomiaru ciśnienia krwi, dzięki któremu wykonywany jest pomiar w trybie ciągłym. Daje on najdokładniejszy oraz najwiarygodniejszy wynik. Kateter umieszczony jest w naczyniu tętniczym (t. grzbietowa stopy, t. brzeżna ucha, t. głęboka języka, t. śródstopia, t. ogonowa). Daje to także możliwość pobrania krwi tętniczej do analizy gazometrycznej oraz innych parametrów, np. oceny poziomu elektrolitów, hematokrytu, białka całkowitego, glukozy. Procedura założenia kateteru tętniczego i wykonanie inwazyjnego pomiaru ciśnienia wymagają zaawansowanych umiejętności oraz odpowiedniego sprzętu.

Najważniejszym zadaniem technika podczas wykonywania inwazyjnego pomiaru ciśnienia krwi metodą bezpośrednią jest oznaczenie przewodów połączonych z kateterem dotętniczym w celu uniknięcia przypadkowego podania leków do tętnicy. Kateter powinien być przepłukiwany płynem fizjologicznym z heparyną co kilka minut, w celu zapewnienia jego drożności.

Kolejny używany sposób pomiaru ciśnienia to metoda pośrednia, czyli nieinwazyjny pomiar ciśnienia krwi. Możemy go wykonać metodą oscylometryczną, która oznaczy nam ciśnienie skurczowe oraz rozkurczowe. Metoda oscylometryczna wykorzystuje elastyczny mankiet (dobierany do szerokości kończyny zwierzęcia), nakładany na kończynę piersiową lub miedniczną zwierzęcia.

Mankiet wypełniany jest powietrzem, powoduje to ucisk na tętnicę, utrudniając przepływ krwi. Wiry i zawirowania krwi powstałe podczas wypuszczania powietrza z mankietu są rejestrowane i mierzone jako skurczowe i rozkurczowe ciśnienie tętnicze. Niestety pomiar ten jest obarczony dużym błędem.

Inną metodą pomiaru nieinwazyjnego jest pomiar ciśnienia metodą dopplerowską. Polega ona na znalezieniu detektorem fali tętna (najczęściej przestrzeń pod opuszką piątego palca oraz ogon), którą słyszymy przez głośnik urządzenia, ręcznym napompowaniu mankietu do zaniku fali tętna i stopniowym wypuszczeniu powietrza, aż do powrotu fali tętna (odgłosy akustyczne).

Ciśnienie odczytane w momencie powrotu odgłosów fali tętna to ciśnienie skurczowe. Przeprowadzamy trzy kolejne pomiary i podajemy ich uśredniony wynik. Metoda dopplerowska pomiaru ciśnienia jest dużo dokładniejsza od metody oscylometrycznej, jednak pokazuje nam ona jedynie ciśnienie skurczowe krwi.