Muszyce u zwierząt towarzyszących

Muszyca (łac. myiasis) jest chorobą zakaźną wywoływaną przez larwy owadów z rzędu muchówek (łac. Diptera). Łacińska i angielska nazwa tej choroby została po raz pierwszy zaproponowana przez Hope’a (1) w odniesieniu do chorób ludzi w celu odróżnienia jej od innych chorób wywoływanych przez owady (np. scholechiasis – wywoływana ogólnie przez owady; canthariasis – wywoływana przez larwy chrząszczy).

Obecnie w medycynie ludzkiej i weterynaryjnej chorobę tę definiujemy jako inwazję larw muchówek na żywy organizm, w trakcie której, przynajmniej przez pewien czas, larwy żywią się martwą lub żywą tkanką żywiciela, płynami ustrojowymi lub spożywanym przez żywiciela pokarmem. Pomimo że muszyca stanowi głównie problem u zwierząt gospodarskich, to należy pamiętać, że zwierzęta towarzyszące są również narażone na inwazję muchówek.

Do najważniejszych czynników etiologicznych zaliczyć możemy muchówki z rodziny:

• gzowatych (pot. gzy) (łac. Oestridae),
• plujkowatych (pot. muchy plujki) (łac. Calliphoridae),
• ścierwicowatych (pot. ścierwice) (łac. Sarcophagidae).

Do rodziny gzowatych należą muchy z podrodziny: Cuterebrinae, Gasterophilinae, Hypodermatinae, Oestrinae. Gatunki z rodzaju Cuterebra powodują muszyce skóry u zwierząt oraz ludzi w obu Amerykach. Najważniejszym gatunkiem jest Dermatobia hominis. Samice D. hominis łapią inne gatunki much, na których składają jaja. Po wypuszczeniu mucha transportuje jaja na żywiciela ostatecznego.

Dlatego też D. [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas