Włosogłówczyca psów i jej zwalczanie

Prowadzone w Polsce oraz w krajach europejskich badania nad ekstensywnością inwazji nicieni u psów, a także nad obecnością jaj pasożytów w próbkach ziemi z terenów miejskich skłaniają do refleksji nad skutecznością profilaktyki i terapii inwazji nicieni u tych zwierząt. Intensywność inwazji Trichuris vulpis u psów waha się w przedziale od 2% do 16%, w zależności od środowiska. Inwazje T. vulpis częściej notuje się w środowisku miejskim, głównie ze względu na duże zagęszczenie żywicieli i możliwości wielokrotnych inwazji. Również włosogłówkę psią bardzo często spotyka się w hodowlach zamkniętych typu schroniska dla psów czy hodowle psów służbowych i pracujących (1, 2), zaś ekstensywność rudych dzikich lisów mieści się w zakresie od 4% do 16%. Sporadycznie włosogłówkę psią można stwierdzić u kotów. Były również notowane inwazje T. vulpis u ludzi, przebiegające jako larwa trzewna wędrująca, a także inwazja jelitowa (3-5).

Morfologia pasożyta

Włosogłówka psia (Trichuris vulpis) jest kosmopolitycznym nicieniem pasożytującym u psów i psowatych. Dymorfizm płciowy jest miernie zaznaczony, samica ma ok. 58-73 mm długości, samiec 43-62 mm, tylny koniec ciała samca jest charakterystycznie zagięty dobrzusznie. Na tylnym końcu samca można zauważyć pojedynczą szczecinkę kopulacyjną. Ciało włosogłówki można podzielić na dwa odcinki: przedni – cienki i włosowaty, zawierający długą, rozbudowaną gardziel – i tylny – gruby, zawierający pozostałe narządy. Gardziel składa się z przedniego, krótkiego – mięśniowego odcinka i tylnego, zaopatrzonego w komórki gruczołowe. Jaja włosogłówki mają typową beczułkowatą lub cytrynkowatą budowę, na biegunach znajdują się [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas