Pierwsza pomoc – udar cieplny

Warto mieć przygotowaną kartę szpitalną w której możemy odnotowywać wykonane czynności oraz informacje dotyczące występujących objawów w danej chwili bądź parametrów życiowych (tętno, saturacja, rytm serca, temperatura, oddechy, ilość podawanych płynów, leków).

Obniżanie temperatury wykonujemy stopniowo, aby uniknąć pogłębienia objawów oraz wykrzepiania wewnątrznaczyniowego (DIC). Zaprzestajemy ochładzania organizmu, kiedy temperatura spadnie do 39°C, na ten moment pozostawiamy zwierzę w spokoju w klatce, zamieniamy zimne okłady na suchy ręcznik, aby nie doprowadzić do zapalenia płuc, zimne płyny infuzyjne zamieniamy na płyny o temperaturze pokojowej.

W okresie zwiększonego ryzyka technik weterynarii odpowiedzialny za przyjęcia pacjentów/rejestrację powinien być niezwykle wyczulony na zachowanie pacjentów w poczekalni. Z doświadczenia autora znane są przypadki pacjentów z udarem (zwłaszcza u buldogów), gdy właściciel spokojnie czekał na swoją kolej ze względu na fakt, że przyszedł z zupełnie innym problemem, a buldogi/mopsy zawsze charczą i zieją mocno latem! Zachowanie, które zwróciło uwagę technika, okazało się rozpoczynającym się udarem!

Opisywana sytuacja dotyczy buldoga angielskiego, który przyszedł z ranami po pogryzieniu przez drugiego psa, natomiast jego zachowanie w poczekalni wskazywało na stan zagrożenia życia. W momencie przyjęcia do gabinetu suka miała objawy duszności wdechowej i hipertermii (41,1°C). Sina, czas włośniczkowy 3-4 s, duże ilości śliny spienionej w pysku, osłuchowo charczenie nad krtanią, płuca trudne do interpretacji z powodu duszności i silnego niepokoju. Co więcej – początkowo opiekunka podkreślała, że buldogi zachowują się tak zawsze w upalne dni. Ta i inne historie ras brachycefalicznych są dowodem na poważny problem, który dotyka przedstawicieli tej grupy psów.

Te psy są obarczone ogromnym ryzykiem ze względu na syndrom brachycefaliczny, gdyż anomalie anatomiczne nie pozwalają na swobodne wentylowanie oraz oddawanie ciepła, tym samym generują deficyty tlenowe, niedoltenienie organizmu. Znane są nam przypadki buldogów, które okres wakacyjny spędzają w klimatyzowanych pomieszczeniach, a na spacery wychodzą jedynie wczesnym rankiem i późnym wieczorem.

Los wielu zwierząt zależy głównie od wiedzy i czujności ich opiekunów, których świadomość w dużej mierze uzależniona jest od personelu medycznego.

W odniesieniu do podobnych sytuacji namawiam do zwiększonej czujności oraz uwrażliwiania opiekunów zwierząt na zagrożenia niesione przez wysokie temperatury. Codzienność pokazuje, że jest to niestety temat wielokrotnie bagatelizowany, co można zauważyć bardzo łatwo podczas wystaw psów rasowych bądź różnego rodzaju psich spotkań w miesiącach letnich.

tech. wet. Ewelina Stanclik
Gabinet Weterynaryjny „Med-Wet”