Aspekty prawne wykreślenia zakładu leczniczego dla zwierząt z ewidencji

Osoby uprawnione do świadczenia usług lekarsko-weterynaryjnych

Osobą uprawnioną do świadczenia usług weterynaryjnych będzie zgodnie z art. 1 ust. 3 Ustawy z dnia 21 grudnia 1990 r. o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych osoba, która uzyskała prawo wykonywania tego zawodu. Prawo to zostało określone w art. 2 ust. 1 Ustawy z dnia 21 grudnia 1990 r. o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych. Natomiast jego wykonywanie zgodnie z art. 1 wspomnianej ustawy będzie polegało na ochronie zdrowia zwierząt oraz weterynaryjnej ochronie zdrowia publicznego i środowiska, a w szczególności na:

1. badaniu stanu zdrowia zwierząt;
2. rozpoznawaniu, zapobieganiu i zwalczaniu chorób zwierząt;
3. leczeniu zwierząt oraz wykonywaniu zabiegów chirurgicznych;
4. wydawaniu opinii i orzeczeń lekarsko-weterynaryjnych;
5. badaniu zwierząt rzeźnych, mięsa i innych produktów pochodzenia zwierzęcego;
6. sprawowaniu czynności związanych z nadzorem weterynaryjnym nad obrotem zwierzętami oraz warunkami sanitarno-weterynaryjnymi miejsc gromadzenia zwierząt i przetwarzania produktów pochodzenia zwierzęcego;
7. badaniu i ocenie weterynaryjnej jakości pasz i pasz leczniczych oraz warunków ich wytwarzania i dystrybucji;
8. stosowaniu produktów leczniczych weterynaryjnych wydawanych z przepisu lekarza weterynarii;
9. wydawaniu recept na produkty lecznicze, z wyłączeniem produktów leczniczych weterynaryjnych, które będą stosowane u zwierząt.

Za wykonywanie zawodu lekarza weterynarii wspomniana ustawa uważa także pracę na stanowiskach wymagających kwalifikacji lekarza weterynarii, określonych w odrębnych przepisach. Ponadto uprawnionymi do świadczenia usług lekarsko-weterynaryjnych w ZLZ są także technicy weterynarii mogący pewne czynności wykonywać samodzielnie, a niektóre tylko pod nadzorem lekarza weterynarii.

Brak spełniania wymagań ustawowych

Jak wcześniej wspomniano, skreśleniu może podlegać ZLZ, który przestał spełniać wymogi objęte art. 5 do 11 UZLZ. A dotyczy to wszystkich zakładów wymienionych w art. 4 ust. 1. UZLZ, tj.:

1. gabinetu weterynaryjnego;
2. przychodni weterynaryjnej;
3. lecznicy weterynaryjnej;
4. kliniki weterynaryjnej;
5. weterynaryjnego laboratorium diagnostycznego.

Warto wziąć pod uwagę, że stosownie do zapisów art. 6 ust. 1 UZLZ zakład leczniczy dla zwierząt powinien posiadać stałą siedzibę spełniającą warunki, o których mowa w art. 7-11, wyposażoną odpowiednio do zakresu świadczonych usług weterynaryjnych albo w przypadku weterynaryjnego laboratorium diagnostycznego – usług laboratoryjnych. Uwzględniając, że w art. 7 do 11 zostały w UZLZ przestawione wymagania ogólne dla poszczególnych zakładów leczniczych dla zwierząt. Należy się więc z nimi zapoznać. Natomiast uszczegółowienie tych wymogów z uwzględnieniem bezpieczeństwa epizootycznego i epidemiologicznego przewidują dla każdego zakładu właściwe rozporządzenia ministra ds. rolnictwa. Stąd każda osoba prowadząca ZLZ powinna wiedzieć, że właściwa okręgowa Rada Lekarsko-Weterynaryjna może zbadać w trakcie prowadzenia ZLZ, czy te warunki są przez zakład spełniane. Należy więc dochować spełniania wymogów prawnych danego ZLZ w zależności od prowadzonej kategorii zakładu wymienionej w art. 4 ust. 1 UZLZ.