Jak nie drzeć kotów, czyli o pozasądowym rozstrzyganiu sporów pomiędzy lekarzami weterynarii a właścicielami zwierząt. Cz. I

Rozwiązywanie sporów pomiędzy właścicielami zwierząt a lekarzami weterynarii na drodze pozasądowej to wciąż temat nieznany i nierozpowszechniony. Artykuł przedstawia zarys alternatywnych metod rozwiązywania konfliktów powstałych w związku ze świadczeniem usług lekarsko-weterynaryjnych. Kolejne opracowania przybliżą szczegółowe formy pozasądowego rozstrzygania sporów.

Działalność lekarsko-weterynaryjna obciążona jest ryzykiem wystąpienia konfliktu z właścicielem zwierzęcia. Podejmowane przez lekarza weterynarii działania terapeutyczne stwarzają szansę wyleczenia zwierzęcia, ale bez gwarancji sukcesu.

Dość często w przekonaniu właściciela lub opiekuna zwierzęcia niepomyślny wynik postępowania terapeutycznego jest skutkiem błędu lekarza weterynarii. Powstaje konflikt, zdominowany przez gniew, złość i szereg innych negatywnych emocji, którego strony nie są w stanie samodzielnie rozwiązać. Stopień eskalacji sporu uzależniony jest od szeregu czynników występujących po obu stronach konfliktu. Zdaniem Michaela Warda: – Niebezpieczeństwo tkwiące w takich konfliktach polega na tym, że stają się one coraz bardziej osobiste, podczas gdy podstawowe kwestie schodzą na dalszy plan.

Jeżeli strony sporu dopuszczą do sytuacji, aby nabrał on charakteru osobistego, szansa na wspólne porozumienie zaczyna się oddalać. Niejednokrotnie finał takiego sporu znajduje rozwiązanie w sądzie (zawodowym lub cywilnym). Konflikt przeradza się w agresję, manipulację lub kapitulację jednej ze stron. Jednakże spór nie musi toczyć się w sposób negatywny. Uczestnicy konfliktu mogą zdecydować, [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas