Zagrożenia związane z kryciem i sposoby zapobiegania im u psów – wady anatomiczne

Krycie naturalne jest najczęstszą metodą kojarzenia psów. Istnieją jednak sytuacje, kiedy ten fizjologiczny akt albo jest niemożliwy, albo też wiąże się z dyskomfortem lub bólem. Może to powodować niechęć do krycia, zwłaszcza u młodych reproduktorów, bądź unikanie kopulacji przez sukę po jednym lub kilku nieudanych zbliżeniach. Obok braku doświadczenia rozpłodowego, niewykształconych w pełni odruchów płciowych i zaburzeń behawioralnych przyczyną niepowodzenia mogą być przeszkody anatomiczne. U zwierząt poddawanych kojarzeniu po raz pierwszy w życiu należy mieć na uwadze możliwe wrodzone wady rozwojowe, natomiast u osobników starszych – zmiany nabyte.

Pies

Wady wrodzone

Zaburzenia wzwodu prącia mogą być skutkiem wad rozwojowych napletka. Zostały one opisane poniżej:

• Stulejka (phimosis) jako wada wrodzona jest konsekwencją zbyt wąskiego otworu napletka, co uniemożliwia wysunięcie się prącia. Leczenie zachowawcze polega na przepłukiwaniu jamy napletka ciepłym roztworem antyseptycznym, ewentualnie stosuje się miejscową lub ogólną antybiotykoterapię. Niekiedy jest wskazane cewnikowanie pęcherza moczowego. Leczenie chirurgiczne zmierza w kierunku poszerzenia otworu napletkowego (20).
• Załupek (paraphimosis) natomiast stanowi niemożność cofnięcia się wysuniętego prącia do worka napletkowego. Najczęściej bywa następstwem stulejki. Prącie ulega obrzękowi, w dalszej kolejności może dojść do jego wtórnych uszkodzeń, nadżerek i martwicy. Leczenie doraźne obejmuje ochronę narządu i odprowadzenie go do worka napletkowego przy użyciu środka śliskiego, po [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas