Stres w pracy lekarzy weterynarii. Płeć psychologiczna a style radzenia sobie ze stresem

Styl zadaniowy najbardziej skuteczny

Ciekawy jest także fakt, że lekarze weterynarii w sytuacjach stresowych najrzadziej stosują styl skoncentrowany na emocjach. Uzyskany wynik potwierdza przekonanie, że lekarze weterynarii preferują głównie styl skoncentrowany na zadaniu, czyli że w sposób aktywny starają się zmienić sytuację generującą stres. Dokonują tego poprzez poszukiwanie wsparcia w najbliższym otoczeniu bądź informacji, które umożliwią im uporanie się z problemem. Nie boją się podejmowania odpowiedzialności za rozwiązanie problemu.

Dużo mniej skuteczny jest styl skoncentrowany na emocjach. Lekarze weterynarii preferujący właśnie ten styl poszukują rozwiązań, które nie mają na celu zmiany trudnej sytuacji, a raczej zmniejszenie odczuwanego przez nich napięcia. Spędzają czas na rozmyślaniu nad swoim silnie negatywnym stanem emocjonalnym. Styl ten jest najmniej efektywny w kontekście funkcjonowania zawodowego lekarza weterynarii, ale jest też stosowany najrzadziej.

Styl unikający polega na niepodejmowaniu aktywnych metod radzenia sobie, unikaniu konfrontacji z problemem i myślenia o nim. Przejawia się to w czynnościach zastępczych, np. w śnie, objadaniu się lub w oddawaniu się kontaktom towarzyskim. Stosują go zarówno mężczyźni, jak i kobiety. Ci lekarze weterynarii działają w sytuacji stresu dużo mniej efektywnie od lekarzy preferujących styl skoncentrowany na zadaniu.