Choroby pęcherzowe u psów – opis przypadku pęcherzycy zwykłej

Opis przypadku

Wywiad

Pacjentem był 6-letni pies, mieszaniec. Właściciel zauważył u psa w ciągu ostatnich dwóch tygodni osowiałość i osłabiony apetyt, nadmierne ślinienie się. Podczas wcześniejszej, pierwszej wizyty u lekarza weterynarii stwierdzono gorączkę 40,1°C. Zaobserwowano zmiany na zewnętrznych i wewnętrznych powierzchniach małżowin usznych w postaci nadżerek. W badaniu biochemicznym krwi wykazano nieznacznie podwyższony poziom ALT – 63 U/L. Wykonano badania RTG i USG. Nie stwierdzono zmian narządowych. W badaniu hodowlanym materiału pobranego ze skóry małżowin usznych stwierdzono obecność Staphylococcus pseudintermedius. Zastosowano marbofloksacynę, ale podczas kolejnej wizyty nie stwierdzono poprawy stanu zdrowia. Dodatkowo zmiany skórne na małżowinach usznych powiększyły się oraz pojawiły się nowe w okolicy bocznej szyi i na brzuchu. W dalszym ciągu pies był osowiały i miał zaburzenia łaknienia. Zwierzę zostało skierowane do dermatologa.

Badanie kliniczne

W badaniu klinicznym w okolicy małżowin usznych, szczególnie u podstawy i na zewnętrznych ich powierzchniach, stwierdzono rozległe nadżerki z okalającym je rumieniem i nasilone złuszczanie naskórka z tworzeniem łusek listeczkowatych W miejscu po wygoleniu w okolicy brzucha wykazano obecność licznych, okrągłych, różnej wielkości plamek rumieniowych z kryzami naskórkowymi. W okolicy opuszek palcowych wszystkich kończyn zauważono obrzęk, nadżerki i pęknięcia. Podobnie nadżerki występowały wokół odbytu. Po oględzinach jamy ustnej stwierdzono liczne nadżerki w okolicy podniebienia twardego i warg. Świąd nie występował.

Badania dodatkowe

W badaniu mikroskopowym włosów i zeskrobinie nie stwierdzono pasożytów i dermatofitów. Test z lampą Wooda dał również wynik negatywny. Wykonano badanie cytologiczne metodą odciskową z nadżerek z okolic małżowin usznych i bocznej szyi. Preparat wybarwiono metodą Diff-Quick. W obrazie mikroskopowym uwidoczniono liczne akantocyty i granulocyty obojętnochłonne oraz pojedyncze bakterie (ziarniaki). Badanie histopatologiczne wykazało oddzielenie naskórka pomiędzy warstwą podstawną a kolczystą z naciekiem granulocytarnym oraz miejscowo całkowite ubytki naskórka.