Laseroterapia niskoenergetyczna

W leczeniu bólu najlepsza jest laseroterapia o średnich częstotliwościach (73-700 Hz), natomiast w celu złagodzenia objawów stanu zapalnego należy stosować terapię o dużych częstotliwościach (5-20 KHz).

Powoduje to przekształcenie stanu zapalnego lub bólu w stan ostry, który następnie leczy się za pomocą laseroterapii o małej częstotliwości (2,5-20 Hz).

Powyższe wskazania będą także wymagały trybu wieloimpulsowego. Stymulacja lub przywrócenie procesów gojenia się ran stanowią wspólne działanie we wszystkich rodzajach tkanek w połączeniu z efektem uśmierzającym ból. Leczenie laserowe znajduje zatem szerokie zastosowanie w terapii zwierząt. U małych zwierząt zastosowanie zwykłej punktowej sondy w przypadku leczenia ran będzie się sprawdzało w przeciwieństwie do dużych zwierząt, w przypadku których lepiej jest użyć sond prysznicowych o większej powierzchni.

Laseroterapia powoduje również wydzielanie endorfin i enkefaliny, które łagodzą ból. Terapia ta wykorzystywana jest w wypadku uszkodzeń skórnych, odleżyn i blizn, w przepuklinach dysków i bólach pleców, a także stymuluje naprawę uszkodzeń w obrębie neuronu obwodowego, nerwów i w wypadku złamań.

Terapia laserowa wspomaga gojenie w okresie pooperacyjnym u psów oraz wykorzystuje efekty złagodzenia bólu. Także właściwości przeciwzapalne i zdolność do kontroli bólu są znamienne. Po operacji więzadła krzyżowego doczaszkowego (CCL) u psów leczenie laserowe prowadzi się przez pierwsze 24-72 godziny. Inne wskazania to także: dyskopatie, uszkodzenia nerwów, nerwobóle czy obrzęki.

U psów po zabiegu hemilaminektomii w okresie pooperacyjnym, u których zastosowano laseroterapię, funkcja chodu powracała dwa razy szybciej niż u pacjentów bez zabiegów laserowych.

Badania potwierdzają wykorzystanie lasera jako podstawowego lub wspomagającego leczenia ochwatu u koni. Jak już wspomniano, laseroterapia jest szeroko stosowana w medycynie weterynaryjnej, jednak głównym problemem jest możliwa głębokość penetracji przez włosy. Na podstawie badań wnioskuje się, że stosowanie terapii laserowej przez sierść zwierzęcą, bez przygotowania i oczyszczenia skóry, pokazuje, że jest to najbardziej nieefektywna metoda aplikacji wiązki laserowej.

Obecnie zaleca się, aby napromieniowany obszar został przycięty i oczyszczony alkoholem przed leczeniem. Badania wykazały, że proste oczyszczenie włosów i skóry otaczającej ścięgno wacikiem nasączonym alkoholem spowodowało ogólny wzrost penetracji światła przez ścięgna. Również ustalono, że usunięcie sierści ma większy wpływ na penetrację lasera, niż tylko oczyszczenie danego miejsca samym roztworem alkoholowym.