Materiały opatrunkowe

W weterynarii coraz częściej sięgamy po opatrunki z miodem Manuka. Miód ten otrzymywany jest z drzewa zwanego herbacianym lub drzewem manuka. Wykazuje on działanie przeciwbakteryjne (dzięki obecności methylglyoxalu – MGO), osmotyczne, sprzyjające oczyszczeniu się rany i wzrostowi nowej tkanki, ogranicza nieprzyjemny zapach z rany i zapewnia odpowiednio wilgotne środowisko.

Uzupełnieniem każdego opatrunku są przylepce, plastry do mocowania na skórze. Są to taśmy lub arkusze, najczęściej tkaninowe, włókninowe lub papierowe, pokryte masą lepną (akrylową lub kauczukową).

Powinny one dobrze przylegać, ale jednocześnie stosunkowo łatwo dać się usunąć. W weterynarii problem stanowią włosy i sierść, które przy usuwaniu przylepca są pociągane, co powoduje duży dyskomfort dla zwierzęcia. Przed założeniem przylepca najlepiej jest ogolić skórę w miejscu, w którym ma być on zastosowany; sprzyja to lepszemu utrzymaniu się opatrunku i łagodniejszemu jego usuwaniu.

Opaski elastyczne, chętnie stosowane w medycynie ludzkiej, nie znalazły zastosowania w weterynarii ze względu na trudności w odpowiednim ich naciągnięciu. Ich nieumiejętne stosowanie może spowodować miejscowe zaburzenia krążenia, niekiedy bardzo groźne w skutkach.

W przypadku materiałów opatrunkowych usztywniających powszechne zastosowanie znalazły opaski gipsowe, czyli połączenie białego gipsu z bawełnianym materiałem nośnym. Opatrunki te są jednak stosunkowo ciężkie i nie mogą ulec zamoczeniu. Lekkie opatrunki oparte na włóknie szklanym wydają się dobrym rozwiązaniem w przypadku zwierząt.

Zapewniają one odpowiednie unieruchomienie (jest kilka typów sztywności), są cienkie, lekkie i stosunkowo odporne na uszkodzenie, np. zębami.

Należy pamiętać, że większość z nich zakłada się w rękawiczkach, gdyż przyklejają się do skóry. Przeznaczony tylko dla weterynarii opatrunek termoutwardzalny w formie siatki, którą po podgrzaniu w ciepłej wodzie można dowolnie modelować, jest szczególnie polecany do tworzenia opatrunków dla kotów. Jest on trwały i bardzo lekki. Pod każdy z wyżej wymienionych opatrunków sztywnych należy przygotować odpowiedni podkład.

Desmurgia to dział chirurgii zajmujący się opatrunkami, sposobem ich zakładania i materiałami medycznymi używanymi do ich wykonania. Każdy lekarz i technik codziennie wykonują opatrunki, zabezpieczają kateter dożylny, opatrują skaleczenia i rany chirurgiczne. Obecnie dostępne opatrunki zapewniają dobre warunki do gojenia się rany, jednak są użyteczne tylko wtedy, gdy są odpowiednio zastosowane.

lek. wet. Anna Kuziemska-Raczyńska
specjalista chorób psów i kotów
Klinika Weterynaryjna dr. n. wet. Dariusza Niedzielskiego