Pielęgnacja kotów półdługowłosych i długowłosych oraz strzyżenie skołtunionej sierści

Oczy

Oczy u kotów powinny być systematycznie kontrolowane, szczególnie u ras długowłosych (pers), u których charakterystyczna budowa głowy (wyłupiaste i duże oczy) sprzyja powstawaniu nadmiaru brązowych zacieków. Powstałą w kącikach wydzielinę powinno się usunąć lekko wilgotnym wacikiem, pamiętając o delikatnym naciągnięciu skóry na głowie (w celu rozprostowania fałdów skóry, w których zalega wydzielina). U kotów, które nie mają systematycznie pielęgnowanej okolicy oczu, można spotkać się z dużą ilością zaschniętej, brązowej wydzieliny, którą przed usunięciem należy dobrze namoczyć, by nie podrażnić skóry.

Uszy

Uszy kota powinny być od czasu do czasu skontrolowane. Jeżeli nie ma takiej potrzeby, to uszu profilaktycznie nie czyścimy. Jeżeli małżowina uszna jest zanieczyszczona np. brązową woskowiną, można ją usunąć za pomocą bawełnianej pałeczki higienicznej do uszu lub wacikiem nasączonym specjalnym płynem do czyszczenia uszu. Uszy czyścimy do momentu, aż bawełniany patyczek będzie czysty. Zabieg ten wykonujemy delikatnie i z wyczuciem, nie penetrując zbyt głęboko do wnętrza kanału słuchowego.

Strzyżenie

Koty półdługowłose i długowłose wymagają systematycznego czesania. Zaniedbanie tej czynności powoduje natychmiastowe splątanie się sierści i tworzenie się kołtunów, których powstawanie można zaobserwować w pierwszej kolejności na wewnętrznej stronie ud, brzuchu, pod pachami oraz w okolicy głowy. U kotów, których szata jest skołtuniona w niewielkim stopniu, można wyczuć niewielkie filce. Poprzez zabieg rozczesywania jesteśmy w stanie przywrócić długą i obfitą szatę. Nieduże kołtuny rozpracowujemy (rozdzielamy) palcami na drobniejsze, a następnie dokładnie wyczesujemy, pamiętając, aby na siłę nie wyrywać zlepionych pęczków sierści. „Trudniejsze” kołtuny, których nie jesteśmy w stanie rozdzielić na mniejsze, warto w kilku miejscach naciąć nożyczkami. Należy pamiętać, aby czynność tę wykonywać czubkami nożyczek skierowanymi od zwierzęcia. Używając nożyczek w przeciwny sposób (czubki skierowane do zwierzęcia), zwiększamy prawdopodobieństwo skaleczenia, przerwania ciągłości skóry lub nadziania się na narzędzie, gdy kot wykona nagły, gwałtowny ruch, demonstrując swoje niezadowolenie.

Koty, których sierść jest mocno zaniedbana i skołtuniona, wymagają strzyżenia częściowego lub całkowitego. Kołtuny u tych zwierząt zbijają się w owalne filce blisko skóry. W skrajnych, choć nie tak rzadkich, przypadkach większość lub całe ciało zwierzęcia pokryte jest filcowym kożuchem, z którego kota trzeba oswobodzić. Kołtuny ściągają skórę w jedno miejsce, powodując jej nienaturalne napięcie i naprężenie, przez co skóra po długotrwałym narażeniu staje się cieńsza, słabsza i podatna na urazy.