Rehabilitacja po zabiegu resekcji główki kości udowej

Zabiegi prewencyjne

Czynności prewencyjne mają za zadanie ochronę struktur lub części ciała, które nie mają bezpośredniego związku z resekcją, ale na jej skutek podlegają zwiększonemu obciążeniu, co utrudnia proces rehabilitacji lub może w późniejszym czasie doprowadzić do powstania chorób sekundarnych, takich jak np. choroba zwyrodnieniowa stawów (osteoarthritis). Dotyczy to szczególnie kończyn przednich, które na skutek przemieszczenia środka ciężkości do przodu w okresie przedoperacyjnym i w czasie rekonwalescencji zostają nadmiernie obciążone.

Skutkiem tego często dochodzi do skurczu mięśni, dlatego niezależnie od rodzaju stosowanych zabiegów stałym punktem terapii są masaż detonizujący i ćwiczenia rozciągające. Po zdjęciu szwów w celu zapobiegania sklejaniu się tkanek, które mogą utrudniać pełny zakres pracy mięśni, należy przeprowadzać masaż blizny.

Podsumowanie

Wymienione metody i zabiegi rehabilitacyjne stosowane po resekcji dają terapeucie możliwość przygotowania skutecznej indywidualnej terapii, która wymaga jednakże dużej wytrwałości i konsekwencji, gdyż jest procesem długotrwałym. Ważnym czynnikiem jest zaangażowanie właściciela psa, który po zakończeniu aktywnej terapii w gabinecie fizjoterapeutycznym powinien przeprowadzać czynności rehabilitacyjne w warunkach domowych.

W tym celu ważnym zadaniem terapeuty jest praktyczne poinstruowanie właściciela o metodach rehabilitacyjnych, takich jak np. ćwiczenia aktywne czy masaż. Zaangażowanie właściciela należy do ważnych czynników, które pozwolą psu na prowadzenie aktywnego trybu życia.