Wybrane preparaty przeciwko pasożytom zewnętrznym psów i kotów – znaczenie, rodzaje i zastosowanie

Pasożyty zewnętrzne, takie jak: pchły, kleszcze, świerzbowce czy nużeńce, stanowią poważny problem dla pacjentów klinik weterynaryjnych. Jednocześnie profilaktyka i leczenie ww. inwazji jest jednym z ważniejszych źródeł dochodów dla osób zajmujących się lecznictwem zwierząt.

Niewłaściwie dobrane leki charakteryzują się słabą skutecznością działania, a nawet mogą prowadzić do poważnych zatruć, co daje w efekcie uzasadnione pretensje ze strony właścicieli zwierząt. Z tego powodu konieczne wydaje się usystematyzowanie wiedzy odnośnie środków do zwalczania pasożytów zewnętrznych. 

Ektopasożyty stanowią poważny problem zdrowotny. Wiele z nich jest wektorami (przenosicielami) groźnych chorób zakaźnych – babeszjozy, boreliozy oraz tasiemców (pchły). Inwazje pasożytów zewnętrznych powodują obniżenie kondycji zwierzęcia, utratę jego walorów estetycznych, a przede wszystkim skutkują cierpieniem pacjenta. Uszkodzona przez pasożyty skóra staje się bramą wejścia dla bakterii i grzybów chorobotwórczych. Alergia na ślinę pcheł powoduje alergiczne pchle zapalenie skóry u psów (APZS), co charakteryzuje się silnym świądem i utratą sierści w okolicy lędźwiowej.

Jednymi z najczęściej występujących egzopasożytów u psów są kleszcze (Ixodes ricinus, Ixodes heksagonus, Dermacentor reticulatus, Rhipicephalus sanguineus) oraz pchły (Ctenocephalides canis). Rzadziej zdarzają się inwazje świerzbowców (Sarcoptes scabiei var. canis, Otodectes cynotis) oraz nużeńców (Demodex canis). U kotów stosunkowo często występuje świerzb uszny wywoływany przez Notoedres cati i Otodectes cynotis. Z doświadczenia autorów wynika, że rzadziej diagnozuje się inwazję pcheł (Ctenocephalides felis) czy nużycę (Demodex cati). U obu gatunków występować mogą także inwazje roztoczy (Cheyletiella spp., Neotrombicula autumnalis), wszołów (Trichodectes canis, Felicola subrostratus), wszy (Linognathus setosus), pluskiew (Cimex lectularius) czy much. Tak duża rozpiętość gatunków stwarza pewne trudności z doborem środków służących zwalczaniu opisywanego problemu.