Zastosowanie ultradźwięków w leczeniu powypadkowym i pooperacyjnym u zwierząt

Głównym celem rehabilitacji jest wybór takiego postępowania terapeutycznego, które skróci czas wyłączenia pacjenta z aktywności fizycznej, hospitalizacji oraz przyśpieszy jego powrót do stanu sprzed wypadku.

Przed przystąpieniem do rehabilitacji należy przygotować jej szczegółowy program w oparciu o rodzaj schorzenia oraz aktualny stan pacjenta. Sukces zależy od dobrania odpowiedniej metody oraz zastosowania odpowiednich parametrów zabiegu.

Metody fizykalne znalazły swoje zastosowanie w medycynie weterynaryjnej jako narzędzie przyśpieszające powrót do zdrowia, w walce z bólem, w stanach powypadkowych, ale również w chorobach przewlekłych.

Jednym w powszechnie wykorzystywanych zabiegów fizykalnych są ultradźwięki. Metoda ta opiera się na drganiach mechanicznych o częstotliwości wyższej niż 20 000 Hz. Ich działanie biologiczne polega na zmianach miejscowych (termicznych, mechanicznych oraz fizykochemicznych) w miejscu bezpośredniego ich oddziaływania oraz zmianach ogólnych w dalszych narządach w celu rozgrzania tkanek głębokich.

Obecnie większość aparatów pracuje na częstotliwościach 1 i 3 MHz, powodując mikromasaż, który stymuluje angiogenezę, uwalnia czynnik wzrostu oraz pobudza produkcję kolagenu. Do biologicznych skutków działania ultradźwięków zaliczamy: poprawę krążenia, przyśpieszenie przemiany materii, podwyższenie progu bólu, zwiększenie rozciągliwości włókien kolagenowych, przyspieszenie regeneracji, co w efekcie wspomaga procesy prawidłowego gojenia się tkanki kostnej i tkanek miękkich.