Układ grup krwi u kotów

Dlaczego warto znać grupę krwi kota

Transfuzje

Wspomniane powyżej alloprzeciwciała odpowiedzialne są za reakcje obronne w przypadku transfuzji krwi. Z tego względu koty posiadające grupę krwi A mogą otrzymywać wyłącznie krew grupy A, koty posiadające grupę B tylko krew grupy B, a koty posiadające grupę AB tylko krew grupy A lub AB. Warto wspomnieć, że reakcje immunologiczne u kotów z grupą krwi B są znacznie silniejsze niż u kotów z grupą krwi A, gdyż przeciwciała kotów z grupą krwi B są silnymi przeciwciałami hemaglutynującymi i hemolizującymi, skierowanymi przeciwko erytrocytom z grupą krwi A. Tłumaczy to, dlaczego w przypadku transfuzji niezgodnej u zwierzęcia z grupą krwi B występują silniejsze reakcje anafilaktyczne niż w sytuacji odwrotnej.

W przypadku przetoczenia krwi, o niewłaściwej grupie może wystąpić nietolerancja danej grupy krwi prowadząca nierzadko do śmierci zwierzęcia. W pierwszej kolejności stwierdza się z reguły duszność, wymioty, stan zaniepokojenia oraz tachykardię i arytmię, która stopniowo przechodzi w bradykardię z blokiem przedsionkowo-komorowym, a następnie wywołuje wstrząs. Następstwem ostrej hemolizy wewnątrznaczyniowej jest hemoglobinemia i hemoglobinuria. Przetoczone erytrocyty zgodnej grupy krwi wykazują okres półtrwania rzędu 30-38 dni, natomiast w przypadku niezgodności rozpad erytrocytów następuje już w ciągu kilku minut lub godzin.

Hodowla

Innym i szczególnie istotnym z punktu widzenia hodowcy przejawem nietolerancji jest izoerytroliza noworodków – choroba o podłożu autoimmunologicznym, polegająca na rozpadzie erytrocytów u kociąt, spowodowanym przeciwciałami siarowymi pozyskanymi od matki. Częstotliwość, z jaką ta choroba pojawia się w populacji kotów, nie jest znana, natomiast szacuje się, że może ona być przyczyną nawet 50% zgonów kociąt w hodowlach pewnych ras, w których nie określa się przed kryciem grup krwi rodziców.

Typ budowy łożyska kotów – śródbłonkowo-komówkowe – nie pozwala na przechodzenie przeciwciał matczynych do płodów, a więc tym samym ochrania płód przed ich działaniem. W przypadku gdy matka ma grupę krwi B, a noworodki – A lub AB, przeciwciała siarowe będą łączyć się z erytrocytami kocięcia, doprowadzając do ich rozpadu. W ten sposób dochodzi do izoerytrolizy erytrocytów, która może prowadzić do śmierci kociąt. Hemoliza może mieć miejsce zarówno w naczyniach, jak i poza nimi. Dochodzi do niedokrwistości, uszkodzenia nerek w wyniku przechodzenia do moczu barwników krwi oraz białka. Pojawiają się też zaburzenia czynnościowe innych narządów, jak również rozsiane krzepnięcie wewnątrznaczyniowe.

Z przedstawionych powyżej względów niezmiernie istotne jest oznaczenie grup krwi dawcy i biorcy przed transfuzją, jak i grup krwi osobników kojarzonych ze sobą w celach hodowlanych. Jest to szczególnie ważne w przypadku ras, w których obserwuje się znaczny odsetek osobników posiadających grupę krwi A lub AB. W przypadku europejskich kotów krótkowłosych prawie zawsze mamy do czynienia z grupą krwi A.