Wypadnięcie gałki ocznej u psów. Opis 21 przypadków

Mniej widoczne przy pierwszym badaniu, ale równie ważne objawy to obrzęk zagałkowy (oedema retrobulabris), powstający na skutek zapalenia mięśni, tkanki tłuszczowej i łącznej wypełniającej oczodół, oraz krwiak zagałkowy (haematoma retrobulbaris), tworzący się przy wynaczynieniu się krwi w obrębie oczodołu. Sprzyja to powstawaniu wytrzeszczu z ostrym bólem ograniczającym widzenie.

Wypadnięcie gałki ocznej wymaga natychmiastowej interwencji chirurgicznej. Rokowanie pod kątem przyszłego widzenia i akceptowalnego efektu kosmetycznego zależy od czasu trwania wypadnięcia gałki ocznej oraz stopnia uszkodzenia narządu wzroku. W przypadku natychmiastowego działania przy nienaruszonej strukturze gałki ocznej i jej przydatków powrót do prawidłowego widzenia sięga 100%. Jednak gdy repozycja nastąpiła po uprzednim obrzęku tkanek miękkich oczodołu i gałki ocznej, prawdopodobieństwo powrotu zdolności widzenia na to oko wynosi około 20% (4, 9, 10, 11). Wyjątek stanowią rasy brachycefaliczne, gdzie szanse na powrót zdolności widzenia są dwukrotnie wyższe (4). Innymi powikłaniami wypadnięcia gałki ocznej mogą być: niedomykalność szpary powiekowej, zapalenia rogówki, wrzody lub perforacja rogówki, wylewy krwawe do komory przedniej oka, zanik gałki ocznej, jaskra, zez (najczęściej na zewnątrz w wyniku oderwania mięśnia prostego przyśrodkowego) oraz zanik nerwu wzrokowego (1, 2, 8-11).

W większości przypadków, mimo iż nie udaje się zachować zdolności widzenia, istnieje szansa na uratowanie gałki ocznej (9). Należy się liczyć również z innymi powikłaniami ujawniającymi się w trakcie leczenia.

W artykule przedstawiono różne sposoby postępowania chirurgicznego w przypadkach wypadnięcia gałki ocznej u psów w celu ratowania zdolności widzenia lub przynajmniej gałki ocznej. Opisywane przypadki dotyczą psów, u których doszło do wyszarpania gałki ocznej przez innego psa bez uszkodzenia kości budujących oczodół. We wszystkich przypadkach czas reakcji właścicieli był na tyle długi, że u psów występował duży obrzęk tkanek miękkich oczodołu z wypadnięciem gałki ocznej.