W naszym zawodzie ciągły rozwój to konieczność – rozmowa z lek. wet. Michałem Stelmaszykiem

Bycie chirurgiem to pokonywanie zmęczenia, stała gotowość do pracy, radzenie sobie z niepowodzeniami i niemożnością pomocy pacjentowi pomimo największych wysiłków. Jak po takiej dawce obciążeń odzyskać life balance i każdego następnego dnia wracać do pracy z nowym zapasem sił? Jak radzi sobie Pan w tym niełatwym zawodzie? 

Staram się podchodzić do mojej pracy zadaniowo, robić wszystko z najwyższą starannością i dokładnością. Wiadomo, że zdarzają się niepowodzenia, ale staram się je przyjmować jako naukę, a nie porażkę. Zdecydowanie w odzyskaniu „life balance” pomagają mi rodzina, ogródek i grill, ponieważ uwielbiam spędzać czas na świeżym powietrzu i przyrządzać co rusz to nowe „autorskie” potrawy. Staram się oddzielać życie zawodowe od rodzinnego i nie odbierać po pracy telefonów, chociaż nie jest to łatwe (śmiech).

Trafiają do Pana pacjenci w stanach nagłych, m.in. ci po wypadkach komunikacyjnych. O jakich elementach z perspektywy chirurga koniecznie trzeba pamiętać, zajmując się pacjentem, który trafia w stanie ciężkim do gabinetu, jeszcze zanim dotrze on na blok operacyjny? 

Przede wszystkim musimy patrzeć na pacjenta holistycznie. Najważniejsze są stabilizacja pacjenta i zabezpieczenie go przeciwbólowo do czasu wykonania zabiegu chirurgicznego. 

Jakie elementy po opuszczeniu sali operacyjnej przez pacjenta ortopedycznego mają najważniejsze znaczenie dla jego pełnego powrotu do zdrowia i sprawności? 

Przede wszystkim zabezpieczenie przeciwbólowe i wczesna fizjoterapia. Zawsze zależy mi na tym, żeby pacjent jak najszybciej wrócił do sprawności ruchowej.

Jak ważne jest zachęcanie opiekunów do regularnych badań i kontroli stanu układu kostno-stawowego. Szczególnie u zwierząt powypadkowych, tych z predyspozycjami do zachorowania na choroby w obrębie układu ruchu oraz u zwierząt geriatrycznych?

Lepiej zapobiegać, niż leczyć. Jeżeli wcześnie zdiagnozujemy dany problem, możemy wcześnie wdrożyć leczenie i zapobiec lub spowolnić zaostrzenie choroby. Doskonałym przykładem takiej sytuacji jest wczesna diagnostyka dysplazji stawów łokciowych i biodrowych. Rozpoznanie problemu we wczesnym wieku szczenięcym pozwala na wdrożenie procedur chirurgicznych, które eliminują lub mocno ograniczają postęp choroby. Dla odmiany u pacjentów w starszym wieku często stajemy przed ścianą i pozostaje nam jedynie leczenie bólu i spowalnianie procesu postępujących zwyrodnień.

Chirurgia to jedna z najbardziej dynamicznie rozwijających się dziedzin medycyny. Jakim obecnie prowadzonym badaniom w jej zakresie oraz wprowadzanym nowym metodom/technologiom warto uważnie się przyglądać?

Zdecydowanie jednymi z ciekawszych metod, jakim warto się przyjrzeć, są laparoskopia i artroskopia. Dzięki tym technikom wykonujemy zabieg w sposób małoinwazyjny, oszczędzając tkanki i minimalizując ból pooperacyjny. Zapewnia to zdecydowanie szybszy powrót do zdrowia i sprawności. Sporym ułatwieniem w pracy ortopedy jest korzystanie z wydruków 3D. Dzięki nim możemy lepiej zaplanować zabieg, wydrukować przymiary i celowniki wykorzystywane podczas zabiegów operacyjnych, co zdecydowanie skraca ich czas, ułatwia pracę i zwiększa precyzję.

W jakich źródłach Pan Doktor poszukuje najświeższych informacji z zakresu chirurgii? Są takie lokalizacje w sieci lub publikacje, którym warto przyjrzeć się uważniej, chcąc być na bieżąco z nowinkami?

Najczęściej jest to Internet, który umożliwia dostęp do szeregu specjalistycznych publikacji, oraz zagraniczne szkolenia pod okiem najlepszych światowych ekspertów.

Rozmawiała: Monika Mańka