Zastosowanie fali uderzeniowej w fizjoterapii weterynaryjnej

Nakładki FSWT a głębokość penetracji

Dzięki różnym nakładkom sprzęgającym można ustawić głębokość penetracji tkanek. Im większa jest głębokość penetracji tkanek, tym łatwiej dotrzeć do głęboko położonej struktury. Dobór wielkości nakładek jest uzależniony od głębokości zdiagnozowanego problemu w tkance. Domeną w przypadku skupionej fali uderzeniowej jest możliwość docelowej, zdefiniowanej głębokości penetracji z niezależnie regulowanymi dawkami natężenia, przy czym można ją precyzyjnie regulować za pomocą wymiennych podkładek żelowych.

Głębokość penetracji jest w dużej mierze niezależna od wybranego ustawienia intensywności. Natomiast maksymalna głębokość penetracji w centrum ogniskowym wynosi 2-10 cm (w zależności od wybranego źródła terapii). Duża strefa ogniskowa pozwala na łatwe pokrycie leczonego obszaru, a z kolei wysoka gęstość strumienia energii (EFD) umożliwia leczenie różnych tkanek. Podkładki żelowe służą do dostosowania głębokości penetracji do głębokości w zakresie 0-30 mm (dystalnie) oraz do optymalnego dostosowania pola akustycznego do leczenia bardziej rozległych obszarów o większej objętości. Skoncentrowana aplikacja fali uderzeniowej umożliwia jednoczesne leczenie kilku sąsiednich obszarów oraz przeprowadzenie zabiegu dostosowanego do leczenia dużych struktur anatomicznych (przyczepy ścięgien, mięśnie itp.).

Pod wpływem działania fali uderzeniowej tkanki są ściskane, a następnie ulegają rozprężaniu. Sesje terapeutyczne wykonywane są w odstępie 7-10 dni, a cała seria składa się z 3 do 8 zabiegów. Istotą zabiegu jest odpowiednie dobranie parametrów terapeutycznych, takich jak:

• intensywność wyrażana w procentach (%), stanowiąca ilość energii dostarczoną z każdym uderzeniem (określana w mJ/mm)
• intensywność wyrażana w procentach (%), dostarczaną do tkanki w czasie 1 s (jednostką mocy jest Hz).

Przy czym różne częstotliwości powodują inne efekty terapeutyczne.

Zakres częstotliwości i ich wykorzystanie:

• 1-6 Hz – regeneracja tkanek,
• 3-8 Hz – eliminacja zwapnień,
• 10-15 Hz – relaksacja mięśni,
• 12-25 Hz – ulga w bólu (teoria bramki kontrolnej).
• liczba uderzeń – stanowi ilość energii dostarczonej w trakcie jednej sesji terapeutycznej (1-10 000 uderzeń, w zależności od rodzaju fali i aplikatora).

Przypadki kliniczne

Przypadek nr 1

Opis zwierzęcia:

Gatunek: pies;
Rasa: Cane corso;
Płeć: samiec;
Wiek: 3 lata.

Diagnoza: Dysplazja oraz silne zmiany zwyrodnieniowe w obu stawach skokowych; lewy staw skokowy z zauważalnym powiększonym obrysem stawu; kulawizna, bolesność podczas badania.

Zabiegi: Wykonano 6 zabiegów w odstępach 7-9-dniowych.

Wyniki: Po skończonej serii znacznie zmniejszył się obrzęk, zauważono redukcję poziomu bólu, pies poruszał się, w znacznym stopniu mniej zaznaczając kulawiznę, podczas wywiadu z właścicielem ustalono, że pies stał się bardziej chętny do spacerowania, częściej używa kończyny, podczas siadania można zauważyć symetrię, rzadziej próbuje chować kończynę pod miednicę.